Afstand (GPS): 17,5 km (incl. 1,4 km aan- en afloop)
Afstand (gepland): 17,5 km
Stijgen: 355 meter
Dalen: 272 meter
Tijd: 12:15 – 16:20
Gemiddelde snelheid: 4,3 km/h
Onverharde paden: 83 %
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 0 km (slecht weer)
Hoogteprofiel
GR 56 blijft toch wel een van de GR’s waar we nu al het langst van al op aan het stappen zijn. Het einde is nog niet in zicht, de route is ondertussen al helemaal gewijzigd, toch geven we het niet op. De laatste etappe dateerde van juni en toen was het nog puffen in deze bosrijke regio. Vandaag ziet het er naar uit dat nat en koud zal zijn. Het was wederom niet evident om deze etappe in te plannen vanwege het schaars openbaar vervoer. Ik heb wederom mijn autistische trekjes aan de kant moeten schuiven want we stappen deze etappe in de andere richting. Het was gewoon niet haalbaar om op een korte herfstdag op een deftig uur te starten. Door de wandeling om te draaien kunnen we toch net na de middag starten. Paulien en Marie zijn op ponykamp in Filot en wandelen vandaag dus niet mee, enkel Leon is erbij. Die ochtend vertrekken we met de trein in Luxemburg stad, waar we een korte city trip hebben gedaan. Helaas laat de CFL ons in de steek en zijn we pas een uur later in Troisvièrges waar onze auto geparkeerd stond. We rijden naar de Oostkantons, maar het plan om de bus aan het eindpunt te nemen halen we niet. Het alternatieve plan treedt in werking: ik zet Kim en Leon af aan de overstaphalte in Büllingen en rij alleen verder naar Krinkelt in de hoop al liftend tot Büllingen (5 minuten rijden!) te geraken. In de gietende regen sta ik langs de weg, maar wanneer er na 15 minuten nog altijd niemand is gestopt valt ook dit plan, letterlijk en figuurlijk, in het water. Ik besluit om terug met de auto naar Büllingen te rijden om de bus naar Manderfeld niet te missen. Ik zal dan deze namiddag de laatste bus in Krinkelt moeten halen om de auto op te halen in Manderfeld. Aangekomen in Büllingen parkeer ik de auto en samen met nog 1 passagier stappen we in bus 746 die ons om 12u15 afzet in Manderfeld. Gewapend met regenjas en regenhoes voor de wandeldrager beginnen we eraan. We moeten tijdig in Krinkelt zijn om de laatste bus naar Büllingen (16u26) te halen, want daar staat onze auto en niet aan het eindpunt…
Onder een donkergrijze hemel volgen we even de N626 tot aan de aansluiting met de GR 56. Tot daar hebben we de regen in ons aangezicht, gelukkig draaien we rechtsaf zodat het stappen al wat aangenamer is. We verlaten de bebouwing via een dalende asfaltweg om nadien opnieuw te stijgen. Net voor de top houdt de verharding op en stappen we langs de bosrand over een bosweg verder. In de verte zien we nog enkele moedige wandelaars, we hadden niet verwacht vandaag, op een druilerige weekdag, nog wandelaars tegen te komen. Heel even stappen we door de open velden en merken we wederom wat hevige wind bij regenweer kan doen. Gelukkig zit Leon droog in de wandeldrager en trekken we opnieuw het bos in. We dalen snel af tot aan de rivier Frankenbach. We volgen deze nu stroomopwaarts over een semi verharde bosweg. Over een lange afstand blijven we nu zacthjes stijgen. Onderweg komen we nog eens twee wandelaars tegen, eveneens voorzien van de nodige regenkledij. Na bijna 3 km stappen op hetzelfde pad staan we 100 meter hoger en bereiken we het gehucht Buchholz.
Buiten enkele huizen en een pension zal je hier niet veel vinden, de plaats is enkel en alleen maar ontstaan omwille van de nabijheid van de oude spoorlijn Vennquerbahn. Op de plaats werden de stoomlocomotieven vroeger van water voorzien. Deze spoorlijn verbond Weywertz via Butgenbach met Duitsland. Thans is ze omgevorm naar een Ravel. Enkele jaren terug hebben we ze nog gebruikt om over te fietsen zodat we een variante konden stappen van de GR56. We stappen onder de oude spoorlijn en steken de Warche over, hier is ze nog maar een klein stroompje, de bron ligt immers niet veraf. Door bossen en over prachtige met eikenbladeren bedekte paden stappen we verder totdat we de N632 bereiken, dit is tevens het hoogste punt van de de wandeling vandaag. De windmolens zorgen ervoor dat we ons een beetje kunnen oriënteren. Inmiddels is het eindelijk bijna gestopt met regenen en kunnen we eens wandelen zonder onze regenkap. Via brede boswegen en een enkel smal pad bereiken we na 11 km een schuilhut.
We besluiten om hier onze boterhammen op te eten en wat thee te drinken. Het is inmiddels opnieuw beginnen regenen en de hut heeft enkel een dak en geen zijpanelen. Dankzij de vele wind worden we dus alsnog nat, want de regen lijkt gewoon vanuit elke richting te komen, we kunnen niet ontkennen dat het plezier er stilaan vanaf is. Na een kleine 20 minuten beslissen we om verder te stappen, de tijd tikt genadeloos verder en de laatste bus moeten we halen! Leon gaat opnieuw in de rugdrager en met regenkap stappen we verder. Eindelijk worden de paden wat interessanter, we stappen voor de eerste keer op een single track die door de vallei van de Holzwarche trekt. Het is een prachtig pad, maar helaas veel te kort want al snel gaat het opnieuw over in een breder pad. We stappen langs een merkwaardig gedenkteken: Unsere Liebe Frau vom Wald. Het lijkt speciaal gebouwd te zijn rond oude bomen. We vervolgen onze weg over het pad dat hier en daar met steenslag is voorzien. Voor een keer vinden we dit niet erg. De Holzwarche is serieus uit zijn oevers getreden en het water bereikt hier en daar zelfs het wandelpad. Dankzij de verharding geraken we er zonder natte voeten door.
Na enkele infoborden bereiken we opnieuw een parking en wel een volledig beschutte hut. Te vroeg gestopt dus! Niet getalmd, want we moeten nog 4 km wandelen tot in Krinkelt. De paden zijn gelukkig niet moeilijk en we kunnen het tempo erin houden, al gaat het steeds harder regenen en blijft Leon ook niet langer droog. Wanneer we een asfaltweg bereiken dalen we af richting Krinkelt, maar de GR 56 maakt nog een ommetje langs de Katzenbach. Wanneer we het grote vraagteken in de weide zien staan, dan weten we dat we er bijna zijn, hier stond vorige keer onze auto geparkeerd. Nog een goede 800 meter stappen, maar ook nog 50 meter klimmen. Met nog 20 minuten overschot moeten we het halen. Het is doorbijten en met de regen in het aangezicht stappen we naar het centrum. Helemaal doorweekt bereiken we de bushalte. Kim maakt eerst nog dankbaar gebruik van het openbare toilet en zelf wacht ik aan de bushalte. Die heeft zelfs een volledig afgesloten wachtruimte! De bus arriveert enkele minuten te laat en samen met Leon rijdt ik in 10 minuten naar Büllingen. Leon is helemaal aan het rillen van de koude en kan gelukkig opwarmen in de bus. Wanneer we met de auto terugrijden naar Krinkelt om Kim op te pikken heeft hij het gelukkig al wat warmer. Amai, wat was me dat allemaal. We hebben er wat voor overgehad vandaag!
Conclusie:
De GR 56 gaat opnieuw door enorm veel bossen, je komt amper bebouwing tegen. Het traject wandelt vlot en is aangenaam, toch hebben we het idee dat er meer uit te halen valt. Het pad langs de Holzwarche is prachtig, maar we missen vooral die single tracks tijdens de wandeling, want na een tijdje stappen voelen de semi verharde boswegen wat monotoon aan. Geniet hier vooral van de stilte en de natuur!
Praktische info:
- Begin- en eindpunt zijn bereikbaar met het openbaar vervoer, maar er zijn zeer weinig mogelijkheden. Enkel op weekdagen kan je aan het eindpunt bus 390 nemen in Krinkelt aan de halte Rocherarth Garage Mertens (800 meter van de route) naar Büllingen Alte Post. Daar stop je over op bus 746 naar Manderfeld. De halte Hasenvenn 22 ligt het dichtst bij de GR56.
- Zowel in Rocherath (Krinkelt) kan je quasi overal parkeren. In Manderfeld is er parking in de nabijheid van het kerkhof.
- Bevoorrading is enkel mogelijk als je afwijkt van de route. In Krinkelt is er een bakker op 800 meter van de GR.
- Er is geen horeca op deze etappe.
Kaart:
GR56 Etappe 7: Manderfeld – Krinkelt
Profiel
Hallo Davy,
Wat een avontuur alweer. Nuttig voor mezelf ook: wij plannen dit jaar 2 etappes: de ene tot Manderfeld, de tweede tot Buchholz en dan linksaf op de alternatieve (r. Amblève). Op voorwaarde natuurlijk dat ik überhaupt nog kan stappen (rug wordt steeds slechter). Groetjes, Guido.
Dag Guido, hopelijk heb je er wat aan. Jij doet de wandelingen met 2 auto’s en dat bespaart natuurlijk een hoop OV-stress, zelfs met die paar bussen die daar nog rijden. De Amblève variant staat (ooit) ook nog op het programma. Ik hoop dat je nog langs mag genieten van vele (GR) kilometers. Gezondheid is en blijft onbetaalbaar hé.
Davy, wat een moedige tocht zeg! Respect voor jullie moed en motivatie. Jullie doen ons goesting krijgen om ook nog eens in de Bullingen buurt te gaan wandelen. Misschien als de narcissen zich laten zien in de lente…. Groeten, Paul
Bedankt Paul. Het is zeker een mooie regio, persoonlijk zou ik zelf hier een daar een alternatief pad durven nemen waar het kan. De narcissen zouden daar zeker de moeite zijn, helaas zijn wij al blij dat we kunnen gaan (met de kinderen) wanneer het past. Groeten, Davy.