De GR 5 laat Luxemburg achter zich en na een kort stukje Duitsland gaat het verder in Frankrijk. Aanvankelijk gaat deze etappe nog vlak langs de moezel maar al snel komen er nieuwe hoogteverschillen. Die zijn echter niet zo intens als in Luxemburg. De wijngaarden worden omgeruild voor bossen en charmante dorpjes, dat alles gelegen in een mooi glooiend landschap. Hoewel ruim de helft van de etappe over asfalt gaat was het een gevarieerde etappe en een aangename kennismaking met Frankrijk. De GR 5 volgt soms D-wegen, maar die zijn niet druk en veilig om langs te stappen.

Een unicum in ons GR 5 avontuur: geen enkel onverhard pad op deze etappe, van begin tot einde wandel je over asfalt. Gelukkig gaat het echter steeds om zeer rustige wegen tussen de wijngaarden. Het is zeker niet saai, er zijn veel prachtige uitzichten, zoals die aan het beeld van Sint-Donaats, maar soms volgt de Sentier de la Moselle toch wel vreemde trajecten en lijkt het zinloos om weer opnieuw te moeten klimmen om daarna terug af te dalen. We sluiten Luxemburg wel met een goed gevoel af!

Deze etappe van de GR 5 brengt je naar het hart van de Luxemburgse moezelwijnen. Bijna de hele etappe loopt over geasfalteerde wegen, al zijn die echter nooit druk. We kwamen geen enkele auto tegen tussen de wijngaarden. De route lijkt saai op papier, toch kan je genieten van prachtige uitzichten over de Moezelvallei. Elke afdaling naar een dorpje zorgt er natuurlijk ook weer voor dat je moet klimmen. Net voor Remich volgt er ook nog een prachtig stukje natuur!

De GR 5 trekt verder langs de Moezel. Onverharde paden maken stilaan plaats voor asfaltwegen tussen de vele druivenvelden. Ondanks het veranderende landschap was deze etappe zeker afwisselend met de bosrijke passage door de Grevenmacher Fells en de vele mooie uitzichten over de Moezel.

De GR 5 volgt vanaf Wasserbillig de Sentier de La Moselle. Dat wil dus ook zeggen dat we afscheid nemen van de Sûre. De eerste kilometers volg je de Moezelpromenade. Nadien volgen er nog wel lange stukken op asfalt door het glooiende landschap. Gelukkig maken de Manternacherfells op het einde alles goed. Duidelijk een hele andere etappe dan we gewoon zijn; de overgang naar de wijnregio is duidelijk ingezet!