Afstand (GPS): 10,4 km
Afstand (gepland): 10,1 km
Stijgen: 342 meter
Dalen: 288 meter
Tijd: 10:00 – 13:45
Gemiddelde snelheid: 2,8 km/h
Onverharde paden: 66 %
Paulien (8 jaar) wandelde zelf: 10,4 km
Marie (7 jaar) wandelde zelf: 10,4 km
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 10,4 km
Hoogteprofiel
Onze laatste dag alweer in Onville. Ook deze wandelvakantie lijkt wederom voorbij te zijn gevlogen, maar er rest ons nog één stapdag! We staan tijdig op want we moeten ook alle spullen inladen. Opnieuw vraagt de etappe een deugdelijke planning vanwege het ontbreken van enig openbaar vervoer. Nadat de auto is ingeladen vertrek ik alvast met de bagage én de fiets naar het eindpunt in Prény. Ik parkeer de auto zo ver als mogelijk, eventjes voor de brug over de TGV spoorlijn. Vervolgens keer ik met de fiets terug naar Onville. De rit is vooral afdalend en gaat vlot tot Pagny-sur-Moselle. Nadien moet ik (helaas) langs de D-952 fietsen tot Arnaville. De Fransen tonen wederom hun strafste rijkunsten met absoluut nul respect voor de trage weggebruiker: rakelings inhalen, inhalen onder een brug zonder zicht op eventuele tegenliggers,… Ik ben blij wanneer ik deze weg achter mij mag laten en langs een voie verte kan verder fietsen. Ik volg een mooie onverharde weg tussen de spoorlijn en de rivier Rupt de Mad. Na ongeveer 40 minuten fietsen bereik ik opnieuw Onville. Ik maak de fiets vast en Kim staat buiten al klaar met de kinderen. Voor vertrek nemen we nog een foto aan ons huisje, de kinderen vonden het wederom leuk. We nemen afscheid van de host, wijzen hem op de gunstige ligging langs de GR 5 en omstreeks 10u zijn we terug op pad!
We volgen een soort kerkwegel die ons van de kerk van Vandelainville naar Onville brengt. Vandelainville is eigenlijk een klein gehucht van Onville, maar heeft wel een eigen mairie. We stappen verder door de rustige straten van Onville en het lijkt wel of de tijd hier echt heeft stilgestaan, getuige de vele vervallen huizen. We steken de D-952 en de Rupt de Mad over. De GR gaat niet naar het station, maar we stappen onder de spoorlijn door en betreden zo opnieuw de bossen. We beginnen aan een stevige klim van ongeveer 200 hoogtemeters. Eén voor één gaan de regenjassen uit, zeker wanneer de zon begint te schijnen. Aan een kruispuntje van boswegen stoppen we eventjes om wat te drinken, nadien vlakt het pad wat af en stappen we verder over een single track. Marie is onder de indruk van de vele zwammen op de rotte boomstammen, papa moet er een foto van nemen. Het pad wordt breder en we komen een tegenligger tegen die meteen begint te praten. Schijnbaar vraagt hij de weg (denken we). Ondanks mijn redelijke kennis van het Frans begrijp ik hem totaal niet. We wijzen dan maar dat Onville achter ons ligt en Pagny-sur-Moselle voor ons. Hij knikt en stapt verder.
We stappen verder en betreden het Bois Communal de Pagny-sur-Moselle. We zetten stilaan de afdaling in, maar nemen eerst nog een kijkje aan het uitzichtpunt. Een prachtige plek met een mooi zicht over Pagny-sur-Moselle. We dalen nu steil af. De GR 5 neemt helaas niet het mooie pad dat een lokale wandeling wel volgt, wij dalen verder af tot de huizen. Aan een beeld ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Goede Bijstand van Pagny-sur-Moselle vinden we twee banken. Deze plek hebben we ook in andere verslagen al zien voorbijkomen, ze zal vaak gebruikt worden door GR 5 wandelaars om er te rusten. Na een half uurtje is al ons eten op en is het tijd om verder te stappen. Een bordje laat ons zien dat het nog maar 2,8 km is tot Prény. We dalen verder af en verlaten het asfalt. Aan een weide laten twee bokken het beste van zichzelf zien, tot groot jolijt van Paulien, Marie en Leon. We stappen langs een wijngaard en zien Prény in de verte al liggen op de heuvel. Leon krijgt het moeilijk, het pad is te saai en zijn beentjes zijn moe, maar hij kent nog duidelijk onze afspraak van deze morgen: “ik heb gezegd dat ik alles ga stappen, maar heb niet gezegd dat ik niet ga zeuren”. Dat zegt je 4-jarige dan even in je gezicht.
We betreden opnieuw het bos, geen moment te vroeg voor Leon, maar dat wil zeggen dat we opnieuw moeten klimmen. Een klein pad brengt ons 80 meter hoger. Wanneer we boven de asfaltweg bereiken moet ik nog even uithijgen, terwijl Leon al lang boven is. Ik dacht dat zijn beentjes moe waren, niet dus! We zijn er nog niet, we stappen Prény binnen, maar de GR 5 biedt ons nog een ommetje langs het voormalige kasteel. Via enkele trappen staan we snel 30 meter hoger. We wandelen door de oude poort van het kasteel, maar verder is er nog maar weinig van te merken, boven op de berg staan inmiddels gewone huizen. We dalen opnieuw af en in de verte kan ik de kinderen laten zien waar de auto staat. Via een grasweg en een voetweg dalen we ruim 100 hoogtemeters. We verlaten Prény en stappen nog langs de mooie Chapelle Notre-Dame-de-Pitié. Na het oversteken van de Ruisseau de Moulon moeten we nog een klein stukje stijgen tot we de auto bereiken. Die staat nog altijd vlak voor de brug over de TGV spoorlijn. Hier zullen we in augustus onze GR 5 tocht dus verder zetten, maar vooralsnog is dit het eindpunt van onze 4-daagse!
Omdat we Leon vandaag alles hebben laten stappen hebben we natuurlijk wat langer gewandeld dan voorzien. Het is inmiddels 14u en we moeten de fiets nog oppikken in Onville. Daarna rijden we naar Vigy, we hebben daar om 15u de spoorwegfietsen gereserveerd en volgens de GPS gaan we maar net op tijd aankomen. Om exact 1 minuut voor 15u parkeren we de auto in Vigy. We krijgen al telefoon van de uitbater, maar die ziet ons gelukkig al aankomen. Na de uitleg en het omdraaien van de spoorwegfiets vertrekken we, samen met 7 andere gezinnen voor een korte fietstocht van 4 km over de oude sporen. Het eindpunt ligt net voor het voormalige station van Bettelainville. Natuurlijk was ik zo slim om bergaf te fietsen met Marie. De terugrit, bergop, is voor Kim en Paulien. Wat doen ze dat wonderwel goed! Na een klein uurtje zit de trip er al op en rijden we opnieuw richting België, maar de kinderen willen toch nog graag eventjes langs de Airbnb in Vigy rijden, blijkbaar is die hen toch echt wel bijgebleven. De vakantie sluiten we traditiegetrouw af met frietjes en die eten we vandaag in een bus in de buurt van Bastogne. Voor de geïnteresseerden: Friterie Marsipulami! Tot in augustus, we kijken er alvast naar uit.
Conclusie:
De GR 5 trekt verder door de groene long van het Parc naturel régional de Lorraine. De bossen gaan naadloos over in elkaar, de hoogteverschillen ook. Er zijn weer mooie uitzichtpunten op deze etappe. Af en toe is er een strookje asfalt. Het dorpje Prény is mooi gelegen.
Praktische info:
- Het eindpunt is niet bereikbaar met het openbaar vervoer. Er komen geen bussen in Prény. In Onville stoppen wel treinen, al is dat beperkt tot een aantal ritten per dag en een absoluut minimum op zon- en feestdagen.
- Je kan gratis parkeren in Onville in de buurt van de kerk of aan het station. In Prény kan je wel ergens langs de weg parkeren of aan de kapel is ook een parking.
- Bevoorrading onderweg is niet mogelijk. In Pagny-sur-Moselle is er een Lidl gelegen op 1,5 km van de GR 5.
- Horeca op deze etappe:
- Nihil
Kaart:
GR5 Etappe 50: Onville – Prény
Profiel
Knap verslag en mooie foto’s! Ik heb bewondering voor jullie doorzettingsvermogen! Succes nog verder!