Wanneer we het Monument de la Croix Dames bereiken bekijken we even de opties. Ofwel stappen we aan dit tempo door en nemen we een bus vroeger, ofwel rusten we nog een keer. Na kort overleg besluiten we toch om door te stappen. We nemen nog een foto aan het indrukwekkende monument dat herinnert aan de zware gevolgen van WO I. We stappen opnieuw samen verder, Leon is ook terug wakker. De GR 5 volgt een dalende grindweg, weinig spectaculairs aan, maar dat stapt uiteraard vlot. Daarna gaat het verder over de verharde weg Tranchée de Montauville. Een auto passeert ons en de chauffeur laat weten dat ‘se promener est mieux que des tablettes pour les enfants‘. Zo denken we er inderdaad ook over. Aan een wegsplitsing stappen we langs het immense militaire kerkhof. Helaas is er weinig tijd om het goed te bekijken want we willen wel graag die bus halen. We dalen steil af en ik schrik mezelf een hoedje wanneer een ezel vlak langs het pad begint te balken. Paulien dacht zelfs dat ik werd opgegeten door het dier. Alzo bereiken we de D958 in Montauville en stappen we naar de bushalte aan het oorlogsmonument voor de gesneuvelden van WO I, hier zijn we dag 1 vertrokken. We hebben nog 5 minuten over en merken dat het tempo écht wel hoog lag. Dat hadden we niet verwacht op deze derde wandeldag! We betalen in totaal maar 3 euro voor de bus en 10 minuten later staan we in het centrum van Pont-à-Mousson. Kim wandelt met de kinderen terug naar het appartement en ik ga naar het station om de trein te nemen naar Pagny-sur-Moselle. Vanaf daar wou ik liften tot Prény, maar helaas stopt er niemand, dus wandel ik de 3 km maar tot aan de auto! Terwijl de kinderen genieten van de madeleines van Liverdun én een kopje thee, rij ik terug met de auto naar Pont-à-Mousson. Daarna rijden we naar het zwembad van de gemeente waar het water merkbaar deugd doet aan de voetjes en ’s avonds geniet iedereen van een bord spaghetti! Morgen staat de laatste en langste etappe op het programma.