Afstand (GPS): 13,9 km
Afstand (gepland): 13,4 km
Stijgen: 133 meter
Dalen: 211 meter
Tijd: 8:25 – 13:40
Gemiddelde snelheid: 2,6 km/h
Onverharde paden: 60 %
Paulien (9 jaar) wandelde zelf: 13,9 km
Marie (7 jaar) wandelde zelf: 13,9 km
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 5,7 km (2,1 + 3,6)
Hoogteprofiel
Pas tegen middernacht ben ik ergens echt in slaap geraakt… Even recapituleren: ik heb de klokken om 23u en middernacht nog gehoord en bleef nadien aandachtig voor het geritsel in het bos. Even voor middernacht begon het zowaar ineens te regenen. Gelukkig was dat snel voorbij en kon de voortent openblijven. Paulien lag bij mij in de tent en die was even na 22u al goed aan het slapen. Uiteindelijk heb ik me toch overgegeven aan de geluiden van het bos, werd het eindelijk wat frisser en ben ik dus in slaap gevallen. Toen de zon stilaan begon op te komen kreeg Paulien het wat kouder en heeft ze haar slaapzak nog genomen, zelf had ik hem niet nodig. Dat was zo’n beetje de nacht in de tent. Nadat de kerkklokken om 7u een concert beginnen te geven wordt iedereen stilaan wakker. Oef, we hebben het overleefd, onze allereerste keer als wilden kamperen in het bos. Paulien, Marie en Leon zijn het unaniem eens: ze vonden het wildkamperen heel leuk! Maar dadelijk moeten we natuurlijk wel verder wandelen… Rond 8:20 is alles opgeruimd en is de kar weer ingeladen. Klimmen moeten we nu niet doen, dat deden we gelukkig gisterenavond al. We laten onze kampplaats zonder enig spoor achter en wandelen naar het kerkhof van Rogéville voor fris water. Terwijl de kinderen de schapen entertainen vullen we onze bidon.
Aan het kerkhof is er een bank, maar aan de kerk zou een picknicktafel moeten zijn, dat is maar 300 honderd meter verder. Het is ondertussen 8:45 en er is geen levende ziel te bespeuren in het dorpje. We installeren ons op het plein en maken dankbaar gebruik van de mooie picknicktafel. Kim smeert de boterhammen en ik warm het water op voor de koffie (thee waren we helaas vergeten). De kinderen spelen na het ontbijt wat op het pleintje. Wederom is er een monument voor de gevallen slachtoffers van beide wereldoorlogen, elk dorpje heeft hier zo’n gedenkteken. Na een pauze van 50 minuten is het echt tijd om erin te vliegen, al moeten we vandaag nog maar 13 kilometer stappen, het is ondertussen al goed warm. We verlaten Rogéville en een wegwijzer laat zien dat het 3u wandelen is tot Liverdun… Eerst stappen we even over asfalt, maar al snel volgen we een zandweg tussen droge graanvelden en verwelkte zonnebloemvelden. Niet de favoriete paden van Leon, hij zeurt erop los en we besluiten om hem een stukje in de kar te laten rusten. Bij gebrek aan palen langs het pad is de markering aangebracht op de grond. Eens op het hoogste punt dalen we af naar het volgende dorpje: Rosières-en-Haye.
Voor we het dorpje bereiken stappen we eerst nog langs een groot landbouwbedrijf met bijbehorende silo’s. Hopelijk kan de boer nog wat olie uit de zonnebloemen persen, maar veel zal het helaas niet zijn. Wederom valt er niets te zien in het dorpje, er is wel een waterkraan maar momenteel hebben we nog meer dan voldoende. We stappen langs een kar waar de geraniums nog in bloei staan, gelukkig hebben die nog water gekregen, want verder is ook hier alles zo dor. Wanneer we het dorpje verlaten vallen Paulien en Marie hun oog op een pony in de weide, het beestje heeft gelukkig schaduw en voldoende water. We dalen verder af en steken de D611 over. We stappen nu langs de bosrand en de schaduw is welgekomen! Voor ons lopen er drie reetjes weg, maar ik ben te laat voor een foto. Wanneer we in het bos enkele boomstronken tegenkomen besluiten om eventjes te rusten en ons fruit op te eten. Inmiddels hebben we 7 km gestapt en dus zijn we al over de helft. Het is warm, maar het valt gelukkig beter mee dan gisteren. Na 20 minuten stappen we verder en ook Leon gaat opnieuw zelf stappen. De tekens loodsen ons door het Forêt Domaniale de Natrou. Af en toe is er schaduw, maar vaak ook zon omwille van het bredere pad.
We bereiken een splitsing in het bos en slaan rechtsaf. We stappen nu door een groene vallei met links van ons een hoge flank, de klim is voor dadelijk. Nu genieten we nog even van het frisse bos. Hier zien we regelmatig oude grenspalen, het gebied veranderde regelmatig van eigenaar, getuige ook de vele monumenten en herinneringen aan de oorlogen. Leon kiest een smal paadje, terwijl mama en papa over het brede pad stappen, maar wanneer de paadjes terug samenkomen, moeten we de flank op. Vandaag bleven we nog redelijk bespaard van het klimmen, maar nu is het menens. We stijgen een dikke 75 meter op korte tijd. Ik moet regelmatig even op adem komen want de kar omhoog duwen op een pad vol dikke stenen valt niet mee. Gelukkig wacht er bovenaan een bankje in de schaduw. We komen even op adem en besluiten om dan verder te stappen. Ons eten is inmiddels op en we hebben honger. De enige zaak waar we kunnen eten in Liverdun sluit om 14u, dus als we doorstappen zijn we normaal nog op tijd. De GR 5 bereikt terug de bewoonde wereld en nadat we langs een voetbalveld zijn gestapt gaat het verder door een woonwijk. De historische kern van Liverdun ligt nog wat verder. Leon mag terug in de kar, zodat we vlot kunnen doorstappen en nadat we het hoogste punt hebben bereikt dalen we opnieuw af. We krijgen regelmatig zicht op de Moezel die hier enkele grillige bochten maakt. Helaas hebben we weinig tijd om van de uitzichten te genieten, we stappen verder en bereiken de Porte Haute du vieux Liverdun. Paulien en Marie zijn zichtbaar moe wanneer ik vraag of ze mee op de foto willen, maar het einde is nu in wel bijna in zicht.
Het dorpje is wel prachtig om doorheen te wandelen. De GR 5 maakt een ommetje langs de kerk en we stappen nog eens langs een lavoir. Vervolgens dalen we heel steil af en dan staan we plots aan enkele trappen. Leon gaat uit de kar om met Kim, Paulien en Marie langs de trappen af te dalen, zelf maak ik een klein ommetje langs de weg, maar zelfs dat is steil met de kar. We vinden elkaar onderaan de trappen terug en bereiken snel het station, hier nemen we dadelijk de trein, maar we gaan eerst eten! We nestelen ons in de schaduw op het terras Le Vieux Moulin Liverdun Kebab. Een frisse cola, dat doet me nu eens deugd na twee dagen stappen in de hitte. De dürüm smaakt prima en de kinderen genieten van frietjes en kipnuggets. Het is nog vrij druk op het terras en de zaak zal niet om 14u sluiten, maar de kok stopt er wel mee, want die vertrekt om iets na 14u. Na een klein uurtje is het tijd om naar het station te gaan. We stoppen nog even bij het winkeltje Les Véritables Madeleines de Liverdun en kopen er twee dozen, eentje met vanillesmaak en eentje met bosbossen. De kinderen vinden ze alvast heel lekker. Op het perron demonteer ik de fietskar, want die mag niet in zijn geheel mee de trein op. De rit, in een trein met airco, naar Nancy duurt maar 10 minuten, waarna we 50 minuten moeten wachten op de volgende trein. We doen dan maar wat noodzakelijke inkopen in de Carrefour. De trein naar Metz is druk, maar we vinden nog een plekje. Rond 16:06 zijn we terug in Pont-à-Mousson, maar de auto staat nog in Montauville natuurlijk. Ik ga daar te voet naar toe, da’s een dikke 3 km stappen. Kim gaat ondertussen met de kinderen naar het speeltuintje, ze zijn dus nog niet helemaal uitgeput. Een klein uurtje later pik ze op aan het station en rijden we naar ons appartement. Onze allereerste keer een tweedaagse op de GR 5 met bivak, het zit erop! Het was leuk, leerrijk en voor herhaling vatbaar, maar vooral heel warm. Gelukkig wordt het morgen wat frisser!
Conclusie:
De GR 5 gaat verder tussen zonnebloemvelden en door bossen. Het stuk van Rogéville naar Liverdun wandelt heel vlot, er moet amper geklommen worden. De GR 5 volgt misschien een vreemd parcours in Liverdun maar de tocht door het oude centrum is zeker de moeite waard.
Praktische info:
- Begin- en eindpunt zijn onderling niet verbonden met openbaar vervoer, maar aan het eindpunt in Liverdun is er een station. Er rijden enkele treinen per dag naar Nancy waar je kan overstappen richting Metz om zo eventueel terug in Pont-à-Mousson te geraken. Controleer wel goed de uurregelingen op de site van de SNCF want treinen rijden niet klokvast en tijdens het weekend is het aanbod beperkt. Er rijden ook bussen, maar die hebben wij niet genomen. De uurregelingen daarvan kan je vinden via Fluo Grand Est.
- Je kan gratis parkeren aan het station van Liverdun. Onze auto stond aan de vertrekplaats van de vorige etappe.
- Bevoorrading is mogelijk na 11 km in Liverdun. Op wandelafstand van de GR 5 is er een Norma supermarkt. Deze is ook open op zondagvoormiddag.
- Er is drinkwater te vinden op het kerkhof van Rogéville en aan het kerkhof van Rosières-en-Haye.
- We deden bivak in de bossen net voor Rogéville.
- Horeca op deze etappe:
- Aan het eindpunt in Liverdun, nabij het station op 100 meter van de GR 5: Le vieux Moulin Liverdun Kebab. Prima prijs/kwaliteit wat ons betreft.
Kaart:
GR5 Etappe 53: Rogéville – Liverdun
Profiel