Afstand (GPS): 10,2 km
Afstand (gepland): 10 km
Stijgen: 222 meter
Dalen: 243 meter
Tijd: 9:35 – 12:45
Gemiddelde snelheid: 3,2 km/h
Onverharde paden: 93 %
Paulien (8 jaar) wandelde zelf: 10,2 km
Marie (7 jaar) wandelde zelf: 10,2 km
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 5 km
Hoogteprofiel
Na opnieuw een goede nachtrust loopt er vandaag wél een wekker af. Omdat het tempo gisteren veel lager lag dan anders besluiten we om vandaag vroeger te starten met de wandeling. Na het ontbijt kunnen we al vertrekken, we hoeven geen lunchpakket mee te nemen want we hopen om voor het middageten onze Airbnb terug te bereiken. We stappen vandaag dus het tweede deel van de opgesplitste etappe, want vandaag worden er opnieuw ‘averses orageuses‘ voorspeld door de weerdienst. Tot op heden hebben we daar nog geen last van gehad, laat ons hopen dat dit vandaag ook het geval is. Onder een lichtbewolkte lucht rijden we met de auto én fietsendrager (maar zonder fiets) richting Gorze. Het plan is dat ik straks met de fiets vanaf ons huisje naar Gorze ga om de auto op te pikken, planning is noodzakelijk en ik moet dus ook goed nadenken om niets te vergeten. We parkeren de auto op dezelfde plaats aan de Église Saint-Étienne. We kunnen dus gewoon verder stappen. De oude gids van Grote Routepaden die we ook meehebben (hier staat nog veel achtergrondinformatie in) vermeld wat over het nabijgelegen Palais Abbatial. Voor we vertrekken nemen we daar een kijkje, maar de binnenkoer is helaas afgesloten met privé bordjes. De staat van het gebouw vertoont ook heel wat verval, jammer. Nu is het tijd om verder te stappen! We stappen langs het gemeentehuis. Voorzien van Franse vlag en volledig omgeven door klimop, prachtig om te zien.
Via een gewone weg met vrijstaande woningen, dat zagen we tot op heden nog niet zo veel in de dorpjes hier, verlaten we Gorze. We werpen nog een laatste blik op het immense beeld van O-L-V van Gorze op de Mont St-Belin om daarna opnieuw de bossen in te trekken en meteen wat te klimmen. Een wegwijzer laat ons zien dat het nog 9 km is tot Bayonville. Het is eventjes pittig, want op een afstand van amper 700 meter stijgen we 100 meter, dat is stijgingspercentage 14%. Eens we het smalle pad achter ons laten vlakt het pad wat af. We blijven wel stijgen, maar merken het amper. Verderop in het bos komen we een andere wandelaar tegen, maar het lijkt ons geen GR 5 wandelaar te zijn. Na een tijdje dalen we opnieuw af over de ietwat monotone bosweg. Vooral Leon heeft het opnieuw moeilijk om het wandeltempo erin te houden, te weinig afwisseling voor hem. Wanneer we opnieuw asfalt bereiken zijn we aan de Col de Rudemont. Een beetje een anticlimax want er is geen uitzichtpunt, het lijkt op een ommetje dat leidt tot niets als we achteraf de kaart inspecteren.
We maken een bocht van 180° en keren terug op onze stappen via een weg die quasi parallel loopt. Leon krijgt het moeilijk want wat we net afdaalden moeten we opnieuw klimmen, ja zoals reeds gezegd: een beetje zinloos. Aan een open veld besluiten we om eventjes te stoppen aangezien we hier toch nergens een bank zullen tegenkomen. We halen ons fruit boven en wanneer dat 10 minuten later op is, stappen we wederom verder. Het is in de voormiddag duidelijk een pak frisser en dan blijf je niet lang stilstaan. Leon mag vandaag wél in de rugzak, hij heeft 5 km gestapt en mag uitrusten. Zo kunnen wij het tempo er ook inhouden want Paulien en Marie moeten zich ook wat inhouden als Leon stapt. We betreden opnieuw het bos en wanneer we een zijweg inslaan wordt het pad terug interessanter. Het gaat wat op en neer en het Bois de Bayonville is ook dichter begroeid. Het gaat vlotjes en wanneer we de hoogtelijn van 335 meter hebben bereikt slaan we linksaf. We stappen nu in een rechte lijn naar Bayonville.
Eindelijk is de afdaling ingezet. Het eerste stuk verloopt die nog vrij gezapig, maar naarmate we dichter bij Bayonville komen wordt het pad smaller en de afdaling veel steiler. Op een gegeven moment stroomt het water er zelfs naar beneden. Gelukkig kan iedereen zijn evenwicht behouden en maken we geen uitschuivers. Na een tijdje krijgen we zicht op de kerk van Bayonville en vrij vlot bereiken we het dorpje. We passeren wederom een lavoir, maar die is geen foto waard omdat alle bewoners hun vuilnisbakken er stallen. We verlaten alweer het dorpje en stappen via een mooie voetweg naar Vandelainville, deelgemeente van Onville. Daarbij passeren we na een tijdje het prachtige kasteel van Remonvaux. Bepaalde delen werden al gerenoveerd, maar ik zou niet in de schoenen van de eigenaar willen staan want het is een immens domein met een prachtige treurwilg. We zigzaggen verder tussen de velden en passeren daarbij nog een oud kruisteken. Na de laatste schapenweide bereiken we opnieuw het asfalt en wanneer we linksaf slaan zien we onze verblijf al verschijnen. Wat leuk om zo een etappe te kunnen eindigen aan het huisje!
Morgen stappen we verder, maar aangezien de dag nog lang is besluiten we om met de trein een bezoek te brengen aan Nancy. We bewonderen de Place Stanislas en bezoeken de kleine dierentuin en de kermisattracties in het stadspark. De kinderen amuseren zich, ondanks dat ze allen nog zo’n dikke 5 km hebben moeten stappen in de stad. De trein brengt ons in 40 minuten terug naar Onville en daarna wacht er mij nog een tripje met de fiets naar Gorze. Net wanneer ik wil vertrekken wordt de lucht donkerblauw. Toch maar even kijken op een buienradar. Het zou maar heel even duren, kort maar krachtig. Na 10 minuten kan ik vertrekken. Gisteren ging ik snel naar beneden, dankzij de batterij van de fiets geraak ik ook vlot boven. Het zou een pittige klim geweest zijn. Net voor Gorze zie ik wat het effect was van die donkerblauwe lucht: de weg licht bezaaid met hagelbollen en diverse plassen water. Gelukkig hebben we dit niet tijdens een wandeling moeten meemaken. Aan de kerk monteer ik de fietsendrager terug op de auto want ik durf die er niet te laten op zitten met al die roekeloze chauffeurs hier. De fiets gaat op de drager en een korte autorit later sta ik opnieuw in Onville en zit ook deze dag er weer op!
Conclusie:
De GR 5 trekt verder door de bossen. Opnieuw moet er geklommen en afgedaald worden. Het eerste stukje is een beetje monotoon en het nut van het ommetje tot aan de asfaltweg aan de Col de Rudemont ontgaat ons een beetje. Nadien volgt er mooi stuk door het bos en ook het pad tussen Bayonville en Vandelainville is een prachtig stukje GR.
Praktische info:
- Begin- en eindpunt zijn moeilijk bereikbaar met het openbaar vervoer. Gorze is op weekdagen en zaterdagen bereikbaar met een bus vanaf Metz. De bus 78 (Metz-Rezonville) stopt ook in Ars-sur-Moselle en Ancy-sur-Moselle. De rit kost 4 euro (cash) per persoon. Aan het eindpunt in Onville is een treinstation, maar treinen rijden niet frequent, zeker niet op zondagen. Ook zijn de rechtstreeks verbindingen met Metz schaars. Info over al het openbaar vervoer van de regio Grand Est is te vinden op de site van Fluo Grand Est of controleer de dienstregeling op de site van de SNCF.
- In Gorze kan je gratis parkeren aan de kerk of nabij de school. In Onville is er gratis parking in de buurt van de kerk of aan het station.
- Normaal hadden we deze etappe gestapt vanaf Ars-sur-Moselle, die zou dan op 20 km komen. Omwille van de weersomstandigheden hebben wij ze opgesplitst. Zowel Onville als Ars-sur-Moselle hebben een station, al moet je dit wel goed plannen. Op zon- en feestdagen rijden er zeer weinig treinen.
- Bevoorrading is niet mogelijk onderweg
- Horeca op deze etappe:
- Nihil!
Kaart:
GR5 Etappe 49B: Gorze – Onville
Profiel