Afstand (GPS): 14,4 km
Afstand (gepland): 14,0 km
Stijgen: 52 meter
Dalen: 42 meter
Tijd: 11:35 – 16:50
Gemiddelde snelheid: 2,7 km/h
Onverharde paden: 73%
Paulien (9 jaar) wandelde zelf: 14,4 km
Marie (7 jaar) wandelde zelf: 14,4 km
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 8,5 km (5 + 3,5)
Hoogteprofiel (let op de schaal)
Na een lange pauze en enkele wandelvakanties op de GR 5 stappen we vandaag nog eens een etappe op de streek GR Limburgse Mijnen. Het initiële plan was om te stappen tot aan de terril van Zolder om alzo het openbaar vervoer te kunnen gebruiken om deze etappe geregeld te krijgen. Echter bleek die afstand iets te hoog gegrepen voor vandaag omdat de indoor skisessie daags voordien toch wel wat spierpijn had veroorzaakt bij Kim en de meisjes. Er werd dus besloten om de etappe in te korten en daarbij ging dus de trip met de bussen van de Lijn op de schop want aan het nieuwe eindpunt, een landweg in Koersel is er uiteraard geen bushalte. Dus gaan de fietsen dan maar mee! We moeten slechts 25 minuten rijden en laden de fietsen af aan het eindpunt. Dan volgt er nog een korte autorit van 10 minuten en rijden we naar de parking aan de mijnterril van Beringen. Hier eindigden we onze eerste etappe in januari, maar toen gingen we nog te voet tot aan het station van Beverlo. Die aanloop moeten we vandaag dus niet doen. Iets na half twaalf zijn we klaar om te starten.
We stappen even over het fietspad en slaan rechtsaf een smal pad in. De streek GR maakt een lusje en passeert langs een prachtig uitzichtpunt over de terril waar we een dikke 5 maanden geleden stonden uit de hijgen van de lange klim. Daarna stappen we verder door de bossen, gelukkig is er voldoende markering want de streek GR wisselt regelmatig van pad. We steken een weg over en wandelen langs een zompig gebied, maar omdat het al even droog is merken we daar niet veel van. Vervolgens steken we de, vrij drukke, Nieuwendijk over. We blijven een mooi, kronkelend pad volgen, tot we opnieuw op het fietspad terecht komen. Die moeten we maar even volgen want de tekens sturen ons opnieuw een mooi pad op. We maken opnieuw een lus, steken het fietspad nogmaals over en wandelen nog even langs enkele vijvers. De kinderen nemen plaats in de hoge zitbanken en stilaan begint ook bij Leon het eerste gezeur wanneer we gaan eten. Met nog maar 2,5 km op de teller zal hij toch nog eventjes moeten wachten, we hebben immers ook laat ontbeten. We laten de onverharde paden helaas even achter ons en stappen nu verder over het fietspad tot aan Korspelheidestraat. Maar ook hier volgen we nog even het fietsroutenetwerk totdat we opnieuw het bos betreden.
Hier laten de rood gele streepjes de gekende blauwe fietsbordjes gelukkig weer even achter zich en zoekt het zijn eigen pad door het bos. Er volgen verschillende padwissels op korte tijd, goed opletten want een aantal tekens zijn helaas verdwenen hier. Om het gemakkelijk te maken: het pad loopt samen met een mountainbike trail hier, het gaat dus ook regelmatig wat op en neer. Wanneer we 5 km gestapt hebben bereiken we opnieuw het asfalt net voor de vallei van de Zwarte Beek. We maken een klein ommetje van 150 meter tot aan de picknick tafel. Het is inmiddels bijna 13u, tijd om terug wat krachten op te doen. Na 25 minuten stappen we verder. We besluiten om Leon even te dragen, er volgt dadelijk een lang stuk over een fietspad en dat is niet meteen zijn favoriete soort wandelpad. Het helpt dan ook om het tempo voor de meisjes erin te houden. We stappen dus verder en volgen nu 1,5 km het fietspad. Er is geen alternatief omdat het gebied gewoon te nat is. We steken eerste de Zwarte Beek over en daarna de Oude Beek. Tussen beide waterlopen staat het water bijna tot aan het fietspad, maar goed dat we onze voeten dus droog kunnen houden. Het was eventjes doorbijten, maar onderweg vond papa langs dit pad een klavertje vier, dat moet dus geluk brengen de rest van de tocht.
We steken de Bosstraat over en volgen opnieuw een kronkelend parcours door de bossen. We bereiken opnieuw het asfalt en wanneer we langs de Leemweg stappen worden we al toeterend bijna van de weg gemaaid. Voetgangers wandelen best nog altijd tegen het verkeer in, maar op deze semi autosnelweg is duidelijk niet iedereen het daar mee akkoord. Gelukkig verlaten we snel deze gevaarlijke weg en volgt er een mooi en afwisselend traject door het bos dat af en toe samenloopt met een zwarte mountainbike route, maar wel het fietsroutenetwerk vermijdt. Dat zien we graag. Na de vele padwissels door de bossen belanden we opnieuw op de Leemweg en betreden het domein van Koersel Fonteintje, een oud bord herinnert ons daaraan. Aan het Koersels Kapelleke is het een drukte vanjewelste. Blijkbaar bestaat het bedevaartsoord 200 jaar en zijn er diverse festiviteiten gepland. Het water dat hier nog altijd uit de bron stroomt is duidelijk nog populair. Minder goed gaat het met het tegenover de kapel gelegen café ’t Fonteintje. Duidelijk nog een overblijfsel uit de goede tijd van de massa bedevaarten van de vorige eeuw. De zaak ligt er nu wat troosteloos bij, maar wordt precies toch stilaan gerenoveerd. We volgen een pad achter de zaak waarbij het nog stevig op en neer gaat, maar dan betreden we het recreatieoord.
De speeltuin, daar keken de kinderen naar uit! We besluiten om hier een lange pauze te nemen zodat de kinderen ook nog wat kunnen genieten en uitkuren. Het is hier aangenaam druk, maar we vinden nog een vrije picknicktafel in het midden van de speeltuin. We maken ineens gebruik van deze pauze om ons fruit op te eten. Na een klein uurtje is het tijd om verder te stappen, de toren beklimmen we niet, want dat deden we vorig jaar al tijdens onze fietsvakantie. We verlaten het domein en stappen verder over het Prikkelpad. We komen aan de plonsvijver, een speelvijver die vrij toegankelijk is. Het ziet er een leuke plek uit. Het pad gaat verder om het Bezoekerscentrum de Watersnip. Dat gebouw is duidelijk in zeer slechte staat, getuige de hekken rondom het afbrokkelende beton en het water in een van de gebouwen. De cafetaria is zowaar nog open, maar wij stappen verder. We volgen nu een traject door de Koerselse Heide en blijven daarbij een beetje parallel stappen met de rand van het immense militaire domein van Leopoldsburg. Leon is inmiddels ook terug aan het stappen en het gaat hem redelijk goed af. Samen met Paulien en Marie maken ze met hun stokken gaatjes in het zand, huisjes voor de mieren aldus. Na het nodige bochtenwerk bereiken we een half verharde weg en verlaten we de streek GR waar we onze fietsen terugvinden. We volgen het fietsroutenetwerk terug naar onze auto en uiteraard hebben we regelmatig een déjà-vu. De kinderen herkennen de stukjes waar we gewandeld hebben. Ongeveer 25 minuten fietsen we en dan bereiken we opnieuw de auto, geslaagde wandeldag met voldoende afwisseling!
Conclusie:
Deze etappe van de streek GR loodst je door de groene streken. Het traject wisselt goed af tussen verharde en onverharde paden. Het is leuk dat er ook regelmatig single tracks worden gevolgd en dat het fietsroute netwerk zoveel mogelijk wordt geweerd, dat wandelt namelijk veel aangenamer. Een gemakkelijke etappe doorheen de vallei van de Zwarte Beek en langs het Koersels Kapelleke op weg naar de terril van Zolder.
Praktische info:
- Begin- en eindpunt zijn niet bereikbaar met het openbaar vervoer. Je kan echter de etappe verlengen tot aan de terril van Zolder en dan is het wel mogelijk om de bus te nemen aan de halte Galgenberg. Bus 31 brengt je naar het station van Beringen. Daar kan je overstappen op bus 28 naar Mol. Die stopt aan de halte Stal Kerk, gelegen op enkele honderd meter vanaf de GR. De rit duurt ongeveer 50 minuten en kon sinds 1 juli 2026 niet meer op zondag wegens het schrappen van vele ritten door besparingen van de Vlaamse overheid! Plan vooraf zeker je reis op de site van De Lijn.
- Er is voldoende parking aan het eindpunt waar we de etappe hebben gestopt, maar ook aan de terril van Zolder of aan de grote terril van Beringen is er voldoende gratis parking.
- Je kan deze etappe perfect verlengen tot aan de terril van Zolder, je stapt dan een goede 17,5 km.
- Bevoorrading is niet mogelijk tijdens deze wandeling.
- Horeca op deze etappe:
- Na 9,5 km komt de route vlakbij Oma’s IJs in Koersel.
- Na 10,5 km kom je langs de speeltuin waar ook een café is.
- Na 11 km passeer langs het bezoekerscentrum de Watersnip. Ook hier kan je, op bepaalde dagen, terecht om iets te drinken.
Kaart:
SGR Limburgse Mijnen Etappe 2: Beverlo – Koersel
Profiel