De planning lag al eventjes vast, maar eindelijk is het zover. Na het dagkamp van de kinderen rijden we richting Pont-à-Mousson. De rit verloopt vrij vlotjes over een autoweg die we tot nu toe nog niet hadden genomen, namelijk over de N4 langs Martelange. Dat is een gemeente die half in België en half in Luxemburg ligt. De kant van de vele tankstations is uiteraard Luxemburg… Heel vreemde situatie daar. We stoppen op een parking langs de E25, nabij Aarlen. De site heeft duidelijk betere tijden gekend want het oude AC wegrestaurant/hotel staat leeg en rot stilaan weg. Eens we uitstappen merken we meteen dat het nog héél warm is (+35 graden), maar we genieten van onze broodjes. Daarna rijden we verder en omstreeks 20:30 komen we aan in Pont-à-Mousson, onze uitvalbasis voor de komende dagen GR 5. Tijdens het uitladen van de bagage is het nog altijd heet buiten. We installeren ons snel in het knusse appartement waar het gelukkig nog niet al te warm is. Daarna is het bedtijd want morgen staat de eerste etappe op het programma. Normaal ging dat het stuk Prény – Montauville zijn, maar omdat 15 augustus een feestdag is en er dan geen enkele bus rijdt in Pont-à-Mousson moeten we de planning wijzigen. We slaan dit stuk even over en wandelen eerst de volgende etappe. Na een ietwat mindere nachtrust (met dank aan het open raam en de muggen) zijn we klaar voor onze eerste wandeling in Frankrijk met bivak! We rijden met de auto naar het startpunt in Montauville en laden de wandelkar in. Het is namelijk niet mogelijk om 2 tenten, 5 slaapzakken en 5 matjes te dragen. Af en toe komt Leon daar ook eens nog bij. Met de kar zou dat wel moeten lukken vermits we vooraf op de kaart zagen dat er weinig single tracks zouden zijn. Om 10:10 zijn we ingesmeerd en met 5 liter water klaar om de hoge temperaturen te trotseren! We nemen aan foto aan het kruisteken, maar ook aan de enorme sequoia. Paulien, Marie en Leon zijn duidelijk onder de indruk van deze gigantische boom. We verlaten de bebouwing en het asfalt gaan over in een steenslag bosweg die zachtjes begint te stijgen. 

Gézoncourt is ook weer zo’n typische slaperig Frans dorpje zonder enige winkel of café. We dalen verder af naar de Esch en een bord verwelkomt ons aan het domein van de Moulin de Villevaux. Hier mag niets: niet kamperen, niet zwemmen, geen vuur en geen afval. Er staan vuilnisbakken en wanneer we de brug over de Esch oversteken zien we tientallen kinderen in het water spelen. De picknick tafel die op de kaart staat is verdwenen, we besluiten ons dan maar wat verderop te installeren om daar ons eten op te warmen: noedels in alle smaken. Maar met al dat zweten smaakt het prima! De kinderen gaan ook nog even met hun voeten in het water en al snel zijn we een uurtje later. Het is inmiddels 18:40 en het wordt rustiger aan de oude molen. We pakken onze spullen in en stappen de laatste kilometer om dadelijk onze tenten op te kunnen zetten. We verlaten het domein en een half uurtje later bereiken we de open plek die we in gedachten hadden. Prima plek, achter een slagboom en uit het zicht van de bosweg. We maken de ondergrond zuiver en ik help Kim met de tenten. Daarna besluit ik tot het kerkhof van Rogéville te stappen om fris water te halen, onze bidon is bijna leeg. Wanneer ik na een half uurtje terug ben laat Kim weten dat ze de piketten van de tent niet in de grond krijgt. Het lukt me ook niet en we zijn een beetje moedeloos. Het is ondertussen 20:00 en we hebben nog geen slaapplek! We besluiten verder te stappen omdat ik zag dat er even voor het kerkhof een open veld was. Dat is dan wel in het zicht, maar de zon gaat nu snel onder. Wanneer we rechts een smal pad zien besluiten we dat te proberen. Er is een kleine open plek en de piketten gaan hier wel in de grond. We maken de ondergrond vrij van takken en klimop en het lukt ons om de twee tenten te plaatsen zonder dat we het pad blokkeren. Om 21u staan de tenten op en heeft iedereen zijn pyjama aan. We drinken nog wat fris water en even later gaat de zon onder. Tijd om in de tent te kruipen! Het is nog enorm warm. We laten de voortent dan ook open en de slaapzakken gaan voorlopig aan de kant. Wanneer het 22u is horen we de kerkklokken, we zitten nu namelijk vrij dicht bij Rogéville natuurlijk, maar gelukkig uit het zicht van de weg. Wat een dag! Ruim 20 liter water hebben we met ons 5 opgedronken en wat was dat even spannend op het einde. Benieuwd hoe dit gaat lukken, tot morgen!