Afstand (GPS): 21,7 km
Afstand (gepland): 21,2 km
Stijgen: 422 meter
Dalen: 353 meter
Tijd: 9:10 – 16:50
Gemiddelde snelheid: 2,8 km/h
Onverharde paden: 83 %
Paulien (9 jaar) wandelde zelf: 21,7 km
Marie (7 jaar) wandelde zelf: 21,7 km
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 15,5 km (11 + 4,5)
Hoogteprofiel
De laatste wandeldag van onze GR 5 zomervakantie alweer, wat is het tot hier toe al vlotjes gegaan. Amper gezeur bij de kinderen, m.u.v. Leon die af en toe klaagt dat zijn beentjes moe zijn. Vandaag staat de langste etappe op het programma en kijken we of Paulien en Marie hun grens weer wat verlegd kan worden, we hebben er vertrouwen in. De etappe kan nog eens met openbaar vervoer geregeld worden, maar vereist weer planning. Om de kinderen wat langer te kunnen laten slapen maak ik de verplaatsing alleen. Om iets voor 6u vertrek ik met de auto in Pont-à-Mousson en een half uur later parkeer ik de auto op het eindpunt in Bouxières. De bushalte Moulins ligt hier vlakbij en volgens de dienstregeling zou er om 6:40 een bus zijn naar Nancy. Wanneer er om 6:45 nog geen bus te zien is slaat de paniek lichtjes toe wanneer ik op de site Fluo Grand Est iets lees van werkzaamheden. Het bijbehorende PDF document krijg ik echter niet geopend. Om 6:48 komt de bus dan toch aangereden, oef! Bus 54R380 lees ik op een vergeeld A4’tje dat op de deur is geplakt. Dat is em! Ik stap in en betaal 4 euro cash bij de chauffeur. Die mompelt wat over een kaart die je moet hebben, maar uiteindelijk krijg ik mijn biljet. Met nog 3 andere mensen en Franse chansons op de achtergrond rijdt de bus verder. De andere 3 reizigers stappen voor het station af, ik ben de enige die meegaat tot de eindhalte. Om 7:40, met 10 minuten vertraging zet de chauffeur me af aan het station. Ondertussen is Kim met de kinderen te voet vertrokken aan het appartement. Zij wandelen tot aan het station (1 km) van Pont-à-Mousson en nemen daar de trein naar Nancy. Om 8:30 treffen we elkaar en nemen we samen de trein naar Liverdun. Om 9:10 stappen we daar af en kunnen we eraan beginnen. Wat een planning, maar het is gelukt!
We wandelen onder het spoor en passeren de kebab zaak waar we eergisteren enorm hebben nagenoten van de wandeling. We stoppen nog heel even bij de madeleineswinkel om nog een extra doosje te kopen, zo hebben we zeker genoeg eten om de dag door te komen. Via de Rue de La Gare verlaten we Liverdun. We steken een brug over vanwaar het nut ons ontgaat en beginnen dan lichtjes te klimmen. We laten de bebouwing achter ons en de asfaltweg gaat over in een met steenslag verharde bosweg. Het is aangenaam stappen tussen de bossen en de Chemin de la Procession is niet steil, toch zeurt Leon er weer op los. Vandaag geven we niet zo snel toe, de wandelkar is er niet bij en het lukt om hem verder te laten stappen, moe kan hij zeker niet zijn. Wanneer we het plateau bereiken hebben we al een dikke 150 meter gestegen. Het pad is nu onverhard en we stappen langs een weide. De zon is nog niet van de partij en met slechts 24 graden is het aangenaam stappen. We bereiken een splitsing waar de GR 5 sinds kort naar rechts gaat om via Nancy verder te gaan. Omdat we de stad al in mei bezocht hadden en de planning vast lag hadden we vooraf besloten om de ‘oude GR 5’ te volgen. We stappen dus rechtdoor en volgen nu de rood gele markering van de Tour de Nancy.
We hebben inmiddels het hoogste punt bereikt en vervolgen over een brede bosweg door het Forêt Domaniale de l’Avant Garde. We zijn nu 2 uur aan het wandelen en hebben inmiddels 6 km gestapt, tijd voor een pauze. Op de kaart zijn er nergens banken te vinden in dat bos en dat is effectief ook zo. We zetten ons dan maar gewoon even op de grond langs de weg. Het fruit wordt opgegeten, alsook de pas gekochte madeleines met chocolade. Hmm lekker! Aangezien op de grond zitten niet echt comfortabel is stappen we een kwartiertje later alweer verder, zelfs Leon zeurt niet. Net wanneer het pad wat monotoon begint te worden slaan we rechtsaf en gaat de weg over in een single track. We beginnen af te dalen en Leon trekt de kop. Het laatste stukje is heel steil en met de losliggende stenen is het eventjes opletten, maar dan staan we plots weer in de bewoonde wereld. We steken de drukke D657 over via het zebrapad, nee je moet niet denken dat een auto hier stopt als je aan het zebrapad staat te wachten, je steekt in Frankrijk pas over als er geen auto meer te zien is. We volgen een smal voet/fietspad en steken de spoorlijn en de gekanaliseerde Moezel over. Daarna stappen we langs een leegstaande fabriek, maar toch ruikt het hier naar verf. Dit stukje GR 5 is even doorbijten maar wanneer we de Moezel oversteken komt het besef dat we nu echt wel afscheid van haar nemen. Al sinds Wasserbillig was ze onze trouwe metgezel. De bron van de Moezel ligt dan wel in de Vogezen, toch zullen we ze niet meer zien tijdens onze tocht. Inmiddels hebben we Custines bereikt.
Veel krijgen we niet te zien van het stadje, want we nemen meteen een zijweg en we zagen hem al van ver liggen, de weg die we nu nemen. Tussen de velden gaat het steil omhoog en we hadden het niet verwacht, maar Leon ontpopt zich tot een echte berggeit! De zon is er inmiddels doorgekomen, dat maakt het net wat zwaarder, maar daar waar de weg stopt staat een bank. Leon bereikt die als eerste en wacht daar netjes tot wij hem vervoegen. Een dikke 100 meter geklommen en inmiddels bijna 11 km gestapt, tijd om de broodjes op te eten. Daarnet waren we nog aan het puffen door de zon en nu worden we bijna weggeblazen door de wind, hier waait het enorm hard! Tijdens de lunchpauze krijgt onze rugzak bezoek van een hagedis. We hadden hem bijna meegenomen. Na een half uurtje stappen we verder. Leon mag eigenlijk in de rugzak, maar hij is al vertrokken en de klim zit er nog niet op, we laten hem dus rustig verder stappen. Nadat we bijna boven zijn laat Marie vallen dat Leon toch in de rugzak mocht na het eten. Leon zijn euro is ondertussen gevallen en hij mag in de rugzak, maar papa is toch blij dat de klim er inmiddels wel op zit! Volgens de wandelgids volgen we nu een oude militaire weg door het Bois de Faulx. Na enige tijd voelt het wel aan als een processie, op de GPS lijkt het dat we amper vooruit gaan en Paulien en Marie beginnen terecht wat te zeuren. Een constructie in het bos langs de weg brengt tijdelijk wat afleiding. Na bijna 5 km rechtdoor stappen over de semi verharde weg zijn we blij dat we eindelijk echt het bos in wandelen.
We volgen nu een mooie single track door het bos. Wanneer ik de kaart bekijk zie ik ook geen alternatief in dit bos zonder veel te moeten dalen en klimmen, het was dus even doorbijten. Leon heeft ondertussen even kunnen slapen en zijn opmerkzaam oog merkt nog oude GR 5 bewegwijzering op: papa hier staan nog rode en witte streepjes in plaats van rode en gele! Goed gezien. Wederom nergens een bank te vinden, dus nestelen we ons opnieuw neer langs het pad om even te rusten. Het werd tijd voor Paulien en Marie. Inmiddels staat er 17 km op de teller, we gaan vlot. Na een lekkere madeleine stappen we verder. Leon gaat er ook terug voor. We stappen nog even door het bos en dan komt er licht aan het einde van de groene tunnel. We bereiken een plateau aan enkele weiden en in de verte zien we de silhouetten van de Vogezen! Toch wel speciaal, ze komen er nu echt wel aan binnenkort. De kinderen hebben echter meer oog voor de tientallen blauwe vlinders (we vermoeden Icarusblauwtje) die we hier langs het pad zien. In de verte zien we een heuvel en daar ligt Amance, prachtig gelegen. Om daar te geraken moeten we nog even flink afdalen. Een bospad brengt ons naar het gehucht Moulins, maar de GR 5 verrast ons nog met een ommetje langs enkele fruitboomgaarden. Het laatste klimmetje wordt overwonnen en net voor we afdalen naar de weg stappen we langs enkele pruimenbomen. Die zijn duidelijk verwilderd, maar hangen vol mirabelles. Die smaken ons wel, de gele zijn lekker zoet, de rode iets minder. We plukken een beetje en dalen dan af naar de D913. Leon ziet de auto al staan en Marie roept vol enthousiasme dat ze een nieuw wandelrecord heeft gebroken: 21,7 km! Top gedaan, maar eigenlijk mogen ze die 1 km van deze morgen daar nog bijtellen. Wat een prestatie alweer, ik had persoonlijk niet verwacht dat het zo vlot zou lopen. Na de wandeling rijden we met de auto terug naar ons appartementje in Pont-à-Mousson. Daags nadien rijden we naar de jeugdherberg van Saarbrücken vanwaar we nog enkele uitstapjes plannen om de kinderen te belonen voor hun geweldige prestaties!
Conclusie:
De GR 5 verlaat de vallei van de Moezel en trekt nu echt richting de Vogezen. In deze etappe moet er best wat geklommen worden, tevens zijn er wel langere stukken over bredere boswegen. Dat wordt na een tijdje saai en het is dan ook echt even doorbijten. Wanneer je Amance ziet liggen dan kan je in de verte de silhouetten van de Vogezen al opmerken. Let wel dat dit sinds 2025 niet de officiële GR 5 route is, die gaat namelijk via Nancy. Hou ook op die aangepaste route rekening met extra kilometers en ook langere rechte stukken.
Praktische info:
- Begin- en eindpunt zijn bereikbaar met het openbaar vervoer, al heb je er wel het nodige geduld voor nodig en vergt het enige organisatie. Aan het eindpunt ligt de bushalte Sous Moulins (gemeente Bouxières-aux-Chênes). Bus 54R380, of sinds 1/9/26 bus 469, rijdt een paar keer per dag van daaruit naar Nancy. Je stapt uit bij de eindhalte: Nancy République. Daar kan je dan overstappen op een trein naar Liverdun. Hou er rekening mee dat de bus wel vertraging kan hebben. Op weekdagen duurt de hele verplaatsing ongeveer 1u22. De bus kost 4 euro per persoon en moet cash afgerekend worden bij de chauffeur. Dienstregelingen van zowel bus als trein kan je nakijken op de site van Fluo regio Grand Est. Info over de treinen is te vinden op de site van de SNCF.
- Aan het eindpunt kan je parkeren in de buurt van de bushalte Moulins. Ook in Liverdun is er voldoende gratis parking aan het station.
- Bevoorrading is mogelijk na 8 km. Vooraleer je de Moezel oversteekt ligt er langs de D657 op wandelafstand van de GR 5 een Aldi. Die is ook open op zondag. In Custines zelf (1,5 km verder) is er een Carrefour Contact, eveneens op wandelafstand van de GR 5.
- Horeca op deze etappe:
- Bij de start in Liverdun, nabij het station op 100 meter van de GR 5: Le vieux Moulin Liverdun Kebab. Prima prijs/kwaliteit wat ons betreft.
- Na 9,5 km in Custines ligt er vlakbij de GR 5 een café: La Lorraine.
Kaart:
GR5 Etappe 54: Liverdun – Bouxières-aux-Chênes
Profiel
Hoi toppers,
Wat goed van jullie , missie dus geslaagd voor deze zomer 💪💪💪💪💪
Wij waren afgelopen zomervakantie gestart vanuit Amance & dan tot Barr.
De bedoeling is dat we deze in oktober weer gaan oppakken vanuit Barr..
Hoi toppers,
Wat goed van jullie , missie dus geslaagd voor deze zomer 💪💪💪💪💪
Wij waren afgelopen zomervakantie gestart vanuit Amance & dan tot Barr.
De bedoeling is dat we deze in oktober weer gaan oppakken vanuit Barr..