Een korte etappe, maar opnieuw veel afwisseling met mooie paden tussen het glooiende landschap. Het dorpje Saint-Hubert is heel mooi om door te wandelen maar in het Bois de Vigy kom je helemaal tot rust. De GR 5 verlaat de vallei van de Canner. De paden stappen vlot, maar we hebben gemerkt dat bij langere periodes van regen het hier wel heel drassig zou kunnen zijn, zeker in de vallei.

Deze etappe had een hoog aandeel asfalt, dat wisten we op voorhand. Toch was het eerste stuk, voor Kédange, zeker de moeite. Het traject wisselt aangenaam af in het bos en de bunkers maken het ook interessant om langs te stappen. Vanaf Kédange is het wel even doorbijten tot Hombourg en Aboncourt, alles loopt langs of over D-wegen, maar wederom nergens druk of gevaarlijk. Het stukje GR 5 bij de start in Sainte-Marguerite hebben we wel aangepast om die reden.

De GR 5 laat Luxemburg achter zich en na een kort stukje Duitsland gaat het verder in Frankrijk. Aanvankelijk gaat deze etappe nog vlak langs de moezel maar al snel komen er nieuwe hoogteverschillen. Die zijn echter niet zo intens als in Luxemburg. De wijngaarden worden omgeruild voor bossen en charmante dorpjes, dat alles gelegen in een mooi glooiend landschap. Hoewel ruim de helft van de etappe over asfalt gaat was het een gevarieerde etappe en een aangename kennismaking met Frankrijk. De GR 5 volgt soms D-wegen, maar die zijn niet druk en veilig om langs te stappen.

Een unicum in ons GR 5 avontuur: geen enkel onverhard pad op deze etappe, van begin tot einde wandel je over asfalt. Gelukkig gaat het echter steeds om zeer rustige wegen tussen de wijngaarden. Het is zeker niet saai, er zijn veel prachtige uitzichten, zoals die aan het beeld van Sint-Donaats, maar soms volgt de Sentier de la Moselle toch wel vreemde trajecten en lijkt het zinloos om weer opnieuw te moeten klimmen om daarna terug af te dalen. We sluiten Luxemburg wel met een goed gevoel af!

Deze etappe van de GR 5 brengt je naar het hart van de Luxemburgse moezelwijnen. Bijna de hele etappe loopt over geasfalteerde wegen, al zijn die echter nooit druk. We kwamen geen enkele auto tegen tussen de wijngaarden. De route lijkt saai op papier, toch kan je genieten van prachtige uitzichten over de Moezelvallei. Elke afdaling naar een dorpje zorgt er natuurlijk ook weer voor dat je moet klimmen. Net voor Remich volgt er ook nog een prachtig stukje natuur!