De GR 5 trekt verder door de bossen. Opnieuw moet er geklommen en afgedaald worden. Het eerste stukje is een beetje monotoon en het nut van het ommetje tot aan de asfaltweg aan de Col de Rudemont ontgaat ons een beetje. Nadien volgt er mooi stuk door het bos en ook het pad tussen Bayonville en Vandelainville is een prachtig stukje GR.

De GR 5 trekt het Parc naturel régional de Lorraine in en dat betekent veel bos en afwisselende onverharde paden. Eerst volgt er nog een vlak stuk langs het mooie aquaduct Daarna moet er opnieuw stevig geklommen worden. Lotharingen heeft ons tot hier toe al getrakteerd op enkele mooie stukjes GR 5. De regio is zeker de moeite waard.

De GR 5 verlaat Metz via rustige paden door parken en langs het water. Het was opnieuw een zeer gevarieerde etappe met veel asfalt, maar toch waren er aangename stukjes door uitgestorven dorpjes, mooie voetwegen en een prachtige bospassage net na Vaux. Het stukje langs de Moezel is wat eentonig, maar hebben wij, dankzij het vele groen, niet als saai ervaren. 

Van het ene naar het andere dorpje trekt de GR 5 verder door Lotharingen. Deze etappe trekt nog door enkele bossen en volgt ook mooie paadjes. Vanaf Mey stap je door de agglomeratie van Metz, hierdoor gaat het vaak over voetpaden of rustige wegen. Het is aangenaam en verrassend rustig om Metz binnen te wandelen langs het Moezelkanaal. 

Een korte etappe, maar opnieuw veel afwisseling met mooie paden tussen het glooiende landschap. Het dorpje Saint-Hubert is heel mooi om door te wandelen maar in het Bois de Vigy kom je helemaal tot rust. De GR 5 verlaat de vallei van de Canner. De paden stappen vlot, maar we hebben gemerkt dat bij langere periodes van regen het hier wel heel drassig zou kunnen zijn, zeker in de vallei.