Afstand (GPS): 17,5 km (incl. 2 km afloop)
Afstand (gepland): 17,0 km
Stijgen: 194 meter
Dalen: 186 meter
Tijd: 10:00 – 16:20
Gemiddelde snelheid: 2,7 km/h
Onverharde paden: 44 %
Paulien (8 jaar) wandelde zelf: 17,5 km
Marie (6 jaar) wandelde zelf: 17,5 km
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 13,5 km (9,5 + 1,5 + 2,5)
Hoogteprofiel
Na het afronden van de Streek GR Hageland was het tijd om een nieuw wandelproject te zoeken in de regio. Die hadden we snel gevonden, want de in 2024 geopende streek GR Limburgse Mijnen ligt op een boogscheut van thuis, ideaal dus voor deze korte dagen tijdens de winterperiode. Zo blijven we de conditie wat op peil houden om straks verder te stappen over de GR 5, want ook daar zullen de afstanden langer worden en de wandeldagen elkaar snel opvolgen. Een volledige planning van de streek GR heb ik nog niet gemaakt, de etappe indeling in het boekje zullen we niet helemaal volgen omdat de voorgestelde bussen helaas niet meer rijden, of niet meer zullen rijden (1/7/26) door de zoveelste besparingsronde bij De Lijn (dankzij de Vlaamse regering). Gemakkelijkheidshalve kiezen we vandaag voor een ‘stationstapper’. Al blijkt na het opzoeken van de dienstregeling dat het een ‘busstapper’ zal worden. De treinen rijden niet wegens werken en er is dus een vervangende busdienst. In slechts 15 minuten rijden we van thuis naar het station van Beverlo, plaats genoeg hier om de auto te parkeren. Volgens de website zou de bus stoppen aan de halte van De Lijn, maar het is ons niet meteen duidelijk aan welke kan van de weg dat gaat zijn. De haltes liggen namelijk niet tegenover elkaar, maar geschrankt voor en na de overweg. Wanneer we 5 minuten voor het voorziene vertrekuur van de bus een witte reisbus zien aanrijden met een oranje bordje aan de raam wuiven we. De chauffeur doet teken dat hij gaat stoppen. Uiteindelijk moeten we alsnog de weg oversteken en stopt hij niet aan de bushalte. We stappen in en met slechts 2 andere passagiers rijden we via Beringen Mijn, waar we straks zullen wandelen, naar Beringen. Een kleine 10 minuten later stappen we af aan het station van Beringen en kunnen we starten.
We steken de Koerselsesteenweg over en stappen via een fietspad even langs de spoorlijn waarna we links afslaan richting het centrum van Beringen. De markeringen laten ons via de N772 naar de markt gaan, maar er is toch een mooier alternatief over autovrije paden via de bibliotheek en alzo bereiken we de Sint Pietersbandenkerk. De kerstversiering is nog alom present en de kinderen willen dan ook uiteraard even poseren bij de grote beer en brievenbus. We verlaten het centrum via een parking en vervolgen onze weg door enkele woonstraten. Alzo bereiken we de verkeerslichten aan de drukke vierbaansweg N72. We stappen verder naar het Albertkanaal en aan een gerestaureerde toren, waarvan de huidige functie en het verleden ons ontgaat, nemen we de afslag naar het jaagpad. Hier is het genieten van de zon. Net voordat het wat saai begint te worden trekken we met de streek GR het bos in. We blijven parallel met het kanaal maar dit is een welgekomen afwisseling. Leon trekt uiteraard weer de kop, want op smalle paadjes wandelen blijft hij leuk vinden. Heel even gaat het via bebouwing naar de volgende passage door het bosje en al snel bereiken we opnieuw het Albertkanaal. We volgen nog 500 meter het jaagpad en Marie slaagt er ondertussen in om een klavertje vier te spotten in de berm. Net voor de kolenhaven verlaten we het kanaal en stappen we langs de voormalige haven, thans ingenomen door transportbedrijf Essers.
We blijven fietspaden volgen en dat is op een zondagvoormiddag natuurlijk niet ideaal met de kinderen. Ze blijven flink doorstappen en wanneer er geen fietsers zijn volgen heel even een parallel mountainbike pad. We steken de Olmensesteenweg over en aan het voormalige Kolenspoor nemen we een kijkje aan het uitzichtpunt. Het valt een beetje tegen want de kinderen zien niets, we moeten ze opheffen. Gelukkig geven de infoborden wel een interessant beeld van het verleden. Het is vooral fijn dat we hier mogen stappen over een pad in plaats van het fietspad. De kinderen kiezen natuurlijk voor de sporen. Ter hoogte van een hoogspanningspyloon gaat de streek GR verder over een toffe single track. We moeten zelfs wat klimmen! Een heel leuk stukje. Na het oversteken van enkele wegen stappen we over een mooie dreef richting de Sint-Theodarduskerk. Hier vinden we een zitbank waar we na 7 km stappen genieten van onze sandwiches. De kinderen genieten ook van het zonnetje. We stappen verder en klimmen opnieuw naar de spoorlijn om zo de Koolmijnlaan over te steken. Diverse borden schetsen het verleden. Wanneer we dan de compleet vernielde fietsteller passeren zijn we duidelijk terug in het heden. De vele restanten van vuurpijlen bieden een mogelijke verklaring voor de vernieling…
We verlaten het fietspad om een ommetje te maken door de cité en de kinderen worden meteen opgeschrikt door enkele knallen. Twee jongens gaan er op hun fatbike vandoor, ook dat hoort er hier bij. Gelukkig verloopt de rest van de passage door de wijk rustig. Sommige huizen zijn mooi gerenoveerd, bij anderen wordt het tijd om in actie te schieten. De tekens sturen ons opnieuw naar de spoorlijn aan Barak 15. We vangen een blik op van de terrils die we zo dadelijk zullen beklimmen. Leon wil vooral over de rails lopen en tussen de rails, want het wandelpad gaat dwars tussen de twee oude spoorlijnen. De GR tekens sturen ons niet echter niet tot aan de oude stelplaats, maar dit kunnen we de kinderen niet ontzeggen! In geen tijd klimmen ze op de oude locomotief en doen ze alsof ze wagons aankoppelen. We pikken de tekens terug op en steken de Koolmijnlaan over om een ommetje te maken langs de voormalige ingenieurswoningen rond het Kioskplein. Leon is moe en hij wil in de wandeldrager. Na 9,5 km stappen mag dat natuurlijk! Terugkeren doen we via het Park van de Directeur waar van het door een pyromaan in de jaren 80 afgebrande villa enkel nog ruïnes resten tussen bouwhekken; het geeft een wat onverzorgde indruk. We keren terug naar de verkeerslichten, anders lukt het ons gewoon niet om over te steken hier. Nu volgt toch wel het hoogtepunt van de wandeling: we stappen dwars tussen de oude gebouwen van de mijn die gerenoveerd worden. Paulien en Marie hebben vooral oog voor de vele machines waar ze op kunnen klimmen en Leon heeft natuurlijk al spijt dat hij in de wandeldrager zit.
Tussen de gebouwen kondigt een bord ‘fietsen onder de kolenwasserij’ aan, iets om naar uit te kijken. Via een parking bereiken we ondertussen de avonturenberg en Leon gaat terug uit de rugzak. We passen de route lichtjes aan zodat de kinderen langs het palenparcours naar boven kunnen. Paulien en Marie zijn in geen tijd boven, voor Leon is het, zelfs met wat hulp, iets moeilijker. De glijbaan is helaas nog altijd afgesloten en sommige palen zijn inmiddels aan vervanging toe, maar de kinderen amuseren zich. Boven hebben we een mooi uitzicht maar wat is het hier druk. Wanneer we naar beneden stappen moeten we opletten voor de vele MTB’ers. Voetgangers mogen hier niet op de paden van de MTB, het is ook gewoon te gevaarlijk. Het verbod wordt netjes opgevolgd. Halfweg de afdaling sturen de tekens ons naar beneden over een smal pad. We beslissen dat niet te doen, want de touwen en steunpalen zijn afgebroken, het lijkt ons daarvoor veel te steil. We volgen dan de gewone weg. De verbodsborden voor fietsers daarentegen worden hier wel massaal genegeerd en MTB’ers rijden bewust tegen de slagboom aan zodat ze al loeiend open moet gaan. Nee dit is geen aanrader voor wandelaars op een zondag.
We zijn dan ook snel beneden en wandelen naar de Grote Terril. Toch wel een kleine vorm van euforie wanneer we door een draaihek moeten en eindelijk rustig kunnen wandelen. We nemen een lange aanloop rond de immense terril, maar daarna gaat het toch goed omhoog. Leon ziet het niet zitten en daarom draag ik hem opnieuw. Uiteraard nemen we ook een kijkje op de top waar een nog beter uitzicht over de regio volgt. De banken zijn hier allemaal bezet, we zullen ergens anders moeten rusten. We nemen een alternatief pad naar beneden in plaats van dezelfde weg en sluiten opnieuw aan op het traject van de streek GR. Net voor een afdaling vinden we een bank en die staat gelukkig nog nèt in de zon. De temperatuur is inmiddels aardig aan het zakken. Een koekje geeft ons de nodige kracht om de laatste kilometers te stappen. We verlaten de site opnieuw via een draaihek en nemen kort erna afscheid van de streek GR. Er volgt nog een afloop van 2 km naar het station van Beverlo, maar die is gelukkig nog best te pruimen dankzij een mooie bospassage. Omstreeks 16u20 bereiken we de parking waar we onze auto deze morgen hebben achtergelaten. De start op een ongetwijfeld boeiende streek GR is weer gemaakt!
Conclusie:
We vliegen er met deze eerste etappe meteen in en krijgen al een hoop cultuur voorgeschoteld door een wandeling door een van de best bewaarde mijnsites, namelijk die van Beringen. Natuur is ook in overvloed wanneer je naar de top van de twee terrils stapt. De verbinding verloopt zo veel mogelijk via bospaden, al stap je natuurlijk ook wel vaak over asfalt, maar het wordt nergens saai.
Praktische info:
- Begin- en eindpunt zijn bereikbaar met het openbaar vervoer. Er rijdt elk uur een trein tussen Beverlo en Beringen (let wel: op zondag om de 2 uren). Een afloop van 2 km is noodzakelijk bij gebruik van de trein. Controleer de dienstregeling op de site van de NMBS.
- Zowel in Beringen als in Beverlo kan je gratis parkeren aan het station.
- Je kan deze etappe eventueel verlengen tot in Stal, waar je (tot 01/07/2026!) elk uur of op zondag elke 2 uur bus 28 van De Lijn kan gebruiken om naar het station van Beringen te gaan. De etappe is dan 17 km lang met een afloop van ongeveer 400 meter.
- Bevoorrading is mogelijk in Beringen bij de Proxy Delhaize of in Beringen-Mijn waar de streek GR een Albert Heijn passeert op be-mine.
- Horeca op deze etappe:
- Na 1 km stap je in Beringen langs café Het Hert. Er liggen daar nog diverse horeca zaken.
- Na 9 km in Beringen Mijn: Genclik of een van de vele andere zaken in de Stationsstraat.
- Na 10,5 km kan je aan het mijnmuseum ook terecht in het fietscafé of in Foodmaker gelegen in Sportoase.
Kaart:
SGR Limburgse Mijnen Etappe 1: Beringen – Beverlo
Profiel