GR 564 Etappe 8: Landen – Hannut

Afstand (GPS): 15,2 km 
Afstand (gepland): 15 km 

Stijgen: 130 meter
Dalen: 70 meter
Tijd: 10:35 – 15:00
Gemiddelde snelheid: 3,9 km/h
Onverharde paden: 4%

Leeftijd Paulien: 2 jaar 1 maand
Leeftijd Marie: 4 maanden

Hoogteprofiel

Na een dagje rust en speeltuin voor Paulien sluiten we ons 4-daags verblijf in Borlo af met de etappe tot Hannut. We zijn tijdig klaar met inladen, maar de check-out laat wat op zich wachten. We vertrekken toch nog om 9u05 naar Hannut waar we omstreeks 9u30 arriveren, ruim op tijd voor de bus van 10u. Maar we hebben nog een kaartje nodig voor de TEC bus, ons vorige is helaas vervallen. Volgens de site zijn er 3 krantenwinkels die deze verkopen en er is ook een SELF automaat. De winkelier van de eerste winkel kan er geen meer vinden in zijn lade en de automaat is kapot. Krantenwinkel 2 is niet te vinden en voor nummer 3 hebben we geen tijd meer want anders missen we de bus… Koop dus je kaartje best tijdig op voorhand (station Landen). We parkeren dan maar snel aan het oude station van Hannut en halen nog net de bus naar Landen. De trip kost ons nu € 7 in plaats van € 4,50. Om 10u20 staan we weer aan het station van Landen. We smeren ons in want de zon schijnt al fel. Na wat gemor gaat Paulien de wandeldrager in en verlaten we het inmiddels tot strand omgevormde stationsplein via de tunnel onder de sporen. 

Aan het strand van Landen
Vertrek aan de spoortunnel

We volgen een stijgende weg naar de wijk Sint-Gertrudis, passeren de Sint Norbertuskerk en vervolgen onze weg over een mooie rustige laan. Al snel komen we aan de N283 die we oversteken en alzo deelgemeente Walsbets bereiken. De naam van deze en enkele andere gemeenten verwijzen naar het vroege Waals verleden. Net zoals Wezeren en Walshoutem kwam Walsbets in 1962, met het vastleggen van taalgrens, bij Landen terecht. We volgen de weg tot aan de Sint-Jan de Doperkerk. Hier stijgen we eventjes en kregen we het eerste onverharde paadje onder onze voeten. Helaas maar voor korte duur, want daarna volgen we de Wezerenstraat naar, jawel Wezeren. De tocht verloopt verder monotoon over asfalt en langs lintbebouwing tot aan de Sint-Amanduskerk

We verlaten het centrum van Landen
Sint-Jan de Doperkerk in Walsbets
We naderen duidelijk droog Haspengouw
Sint-Amanduskerk in Wezeren.

We wandelen langs het romaans-gotische kerkje en stappen verder naar de volgende Landense deelgemeente: Walshoutem. De bomen en de huizen bieden wat beschutting tegen de zon, want het is al warm aan het worden. We laten de dorpskern links liggen aangezien de GR tekens ons naar de Chapelle de la bataille des steppes loodsen. Hier staan 2 bankjes en eentje heeft wat schaduw, dus de ideale lunchplaats. Echt rustig is het niet, want aan het kapelletje komen 4 wegen samen met elk redelijk wat verkeer. Na het eten krijgen we Paulien niet meer in de rugdrager en laten we ze maar een stukje zelf stappen. In eerste instantie verloopt dit vlot, maar na enige tijd wil ze geen handje meer geven en luistert ze niet. Het is te gevaarlijk om ze langs een asfaltweg met verkeer te laten stappen en daarom moet ze – tegen haar zin – terug in de rugdrager. Terug op weg worden we aangesproken door een nieuwsgierige dame die graag wil weten waar we naar toe gaan. Als ze Hannut hoort schrikt ze even. Voor ons is dat gelukkig niet meer ver want we zijn al over de helft. We verlaten Walshoutem na het oversteken van de N80 en stappen richting de E40 en de HSL

Chapelle de la bataille des steppe
Ons terras voor de lunch!
Zelf stappen!
Op weg richting E40

Onder de brug van de E40 zie je nog de plaats waar het spoor van de inmiddels afgebroken L.127 (Landen-Huy) ooit lag. Bij de bouw van de nieuwe HSL brug is er voor het spoor al geen plaats meer voorzien. Wanneer we onder de brug uit komen, merken we dat het landschap drastisch wijzigt: licht glooiend en nergens geen fruit of bomen meer te bespeuren, alleen nog eindeloze velden. We stappen verder en het is echt wel puffen hier, nergens is er beschutting. We steken ongemerkt de taalgrens over en wandelen richting Aéroclub de Hesbaye. De landingsbaan wordt gedeeld met de weg en daarom wordt het verkeer tegengehouden door stoplichten en slagbomen. We gaan verder en zijn blij als we eindelijk aan de controletoren staan, er kwam maar geen eind aan deze weg. De watervoorraad wordt ondertussen duchtig aangesproken, zelfs Paulien drinkt uit de slangetjes. We dalen vervolgens af naar het dorpje Avernas-le-Bauduin. Hier kruist GR579 (Brussel-Luik) ons pad. 

Na de brug, links start de Ravel
Aéroclub de Hesbaye
We naderen Avernas-le-Bauduin
Een moderne wandelboom

We verlaten het dorpje al klimmend en puffend richting kerkhof, de zon blijft schijnen en het is enorm warm in vergelijking met de andere dagen. Wanneer we links afslaan krijgen we een mooi uitzicht over het dorpje. We dalen terug en volgen een parallelweg van de N80. Omdat Paulien de slaap niet kan vatten proberen we ze nog eens recht in de draagzak te zetten want ze zakt steeds weg. Wanneer we dan weer even aan het stappen zijn is ze al in dromenland. We vervolgen over de Rue de Hesbaye: een halfverharde veldweg achter de vele winkels die langs de N80 gelegen zijn. Dit moet zowat het saaiste stuk van de hele route zijn, want het laatste stukje onverharde weg is ook hier verdwenen met de aanleg van een ringweg. Vanaf de rotonde is er gelukkig terug meer variatie en wat beschutting. In geen tijd staan we al op het autovrije marktplein van Hannut. Aangezien Paulien pas slaapt, laten we de terrasjes voor wat ze zijn en verlaten we het centrum langs de, ietwat verstopte, Saint-Christophe kerk. We stappen verder door de woonwijk Quartier du Vicinal, over rustige wegen. Wanneer we de RAVeL van L.127 bereiken, wijken we uit naar het oude station waar we onze auto terugvinden.

Oud elektriciteitshuisje?
Zicht over Avernas-le-Bauduin
Eindeloze weg door droog Haspengouw
De markt van Hannut
Château Sneyers in Hannut

Conclusie:

We wisten op voorhand dat dit een echte verbindingsetappe zou zijn. Als je de kaart bekijkt weet je dat er niet veel bos en veldwegen in de regio zijn. Je wandelt dan ook bijna altijd op asfalt of beton en dat is enorm monotoon. Het stukje door de Landense gehuchten biedt nog wat afwisseling, het stuk vanaf de E40 duurt lang en is eentonig, maar gelukkig zijn de wegen heel rustig. De minste etappe van GR564 tot nu toe, maar we hebben gelukkig wel al veel moois gehad dus nemen we dit er met plezier bij.

Praktische info:

  • Begin- en eindpunt zijn zeer eenvoudig te bereiken met lijn 127 van de TEC. De dienstregeling is frequent op weekdagen. Tijdens de weekends soms om de 2u of 3u een bus. Om te te betalen koop je best een Multiflex kaartje in een krantenwinkel of station. De rit kost dan € 2,25 in plaats van € 3,50. Wij namen de bus aan de halte Hannut Gare tot Landen station.
  • Wij parkeerden onze auto gratis aan het oude station van Hannut. Je kan ook gratis parkeren in de Rue du Tilleul, deze ligt ook vlakbij.
  • Je kan deze etappe ook verlengen tot Avennes. Ze wordt dan 20km en je kan eveneens gebruik maken van bus 127.
  • Bevoorrading is mogelijk in Landen: de Lidl ligt vlakbij. In Hannut wandel je na 12,7 km langs de Intermarché. Op wandelafstand van het marktplein van Hannut is er de Carrefour Market, zelfs geopend op zondag.
  • Horeca is er uiteraard bij vertrek in Landen. Aan het stationsplein ligt café Marignan. Onderweg passeer je na 6 km Hostellerie Aulnenhof in Walshoutem. Aan het marktplein van Hannut liggen eveneens voldoende drank en eetgelegenheden, te veel om hier op te noemen.

Kaart:

Lijst   

Informatie
Klik op de knop of het element op de kaart om er informatie over te zien.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

GR564 Etappe 8: Landen – Hannut   

Profiel

50 100 150 200 5 10 15 Afstand (km) Hoogte (m)
Geen hoogtegegevens
Naam: Geen gegevens
Afstand: Geen gegevens
Minimale hoogte: Geen gegevens
Maximale hoogte: Geen gegevens
Hoogtemeters (stijgend): Geen gegevens
Hoogtemeters (dalend): Geen gegevens
Duur: Geen gegevens

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *