P1040412

GR 564 Etappe 7: Kerkom – Landen

Afstand (GPS): 12,9 km
Afstand (gepland): 12,2 km

Stijgen: 100 meter
Dalen: 90 meter
Tijd: 10:00 – 14:00
Gemiddelde snelheid: 3,2 km/h
Onverharde paden: 32%

Leeftijd Paulien: 2 jaar 1 maand
Leeftijd Marie: 4 maanden

Hoogteprofiel

Na een rustige nacht in onze B&B zijn we klaar voor het vervolg van GR564. Vroeger dan gepland zakken we af naar Landen. Een korte autorit later zoeken we een plekje op de bomvolle stationsparking. We zien slagbomen staan en jawel, ook deze parking wordt binnenkort betalend. Maar liefst 17 euro per dag voor niet treinreizigers… Hebben we vandaag toch weer geluk. Het is nog een stukje stappen naar de bushalte maar we halen de bus van 9u24. De bus volgt een hobbelig parcours door de dorpskernen van Montenaken, Gelinden, Borlo en Muizen om ons dan tegen iets voor 10u af te zetten in Kerkom. Het zou vandaag iets zonniger moeten zijn, we zijn benieuwd want het is nog vrij grijs wanneer we de streepjes oppikken.

Marie al in dromenland
Héél oud cafétje vlakbij ons vertrekpunt

Het wordt echter steeds moeilijker om Paulien in de draagrugzak te krijgen. Ze wilt immers zelfs stappen, maar de afstanden zijn hiervoor te lang. We sussen ze met het knuffeltje van de Deuter wandeldrager en verlaten Kerkom door even het mooie fietspad van de N755 te volgen. Wanneer we de weg willen oversteken is ze het knuffeltje natuurlijk alweer kwijt en kunnen we een honderdtal meter terugkeren. Nu zullen we ze maar wat in’t oog houden. We vangen nog een vaag blik op van ’t Wit Kasteel. Vandaag de dag herbergt dit complex een bedrijf dat op een milieuvriendelijk wijze hardfruit teelt en fruitsap produceert, aldus de wandelgids. We dwarsen de drukke N80 en volgen alweer de betonbaantjes. Fruit is vandaag weer onze leidraad. Het gaat vlot en na 4km zien we de kerk van Velm. We wijken even af van de route om gebruik te maken van een picknickbank aan het gesloten café de Smis. Marie geniet van de melk en wij van onze boterhammetjes.

Onderweg naar Velm
Mooie uitzichten met wilde bloemen
Na wat gepruttel is ze toch tevreden
De kerk van Velm

Tijdens de lunch voelen we enkele regendruppeltjes. We vrezen het ergste, maar het blijft voorlopig, op wat heel lichte motregen na, toch droog. We verlaten Velm via rustige wegen en passeren de lokale Supra. Die vind je bij ons allang niet meer, maar hier bestaan ze nog. Paulien merkt ondertussen overal wel een schommel of glijbaan op en wil altijd ‘daar kijken!’. Wanneer dat niet lukt zet ze haar keel open. We beloven haar plechtig dat als we straks een speeltuin tegen komen, we zeker zullen stoppen. Wanneer we de bebouwing achter ons laten en de fruitvelden ingaan pruttelt ze niet meer tegen. Ze valt in slaap en wij stappen verder over een mooi graspad langs de kersen. Wanneer we de Staakweg opstappen zien we de bebouwing van Landen al. We maken echter nog een ommetje want net nadat we vinden dat we al heel lang rechtdoor aan het stappen zijn, slaat de GR het veld in. Goed opletten is hier de boodschap want de markeringen zijn, wegens het ontbreken van palen, enkel aangebracht op de weg.

Hier is zowaar nog een Supra
Beschermheilige van de fruitboeren?
Streepjes op de weg
Deze afslag bijna gemist

Het modderige pad brengt ons naar de spoorlijn Landen Hasselt. We moeten even uitwijken naar de overweg en nemen dan een graspad onmiddellijk na de overweg. Hier moet dringend gesnoeid worden want de topogids spreekt van een breed graspad terwijl wij met moeite door het hoge gras en onkruid geraken. Zeker naar het einde toe is het zoeken naar een begaanbaar en netelvrij pad. Na deze passage wandelen we recht het centrum van Attenhoven binnen. Via een kerkwegel verlaten we alweer de bebouwing en betreden natuurgebied de Beemden. We volgen een mooi pad tussen de Molenbeek en de aangelegde vijvers. We verlaten het gebied en via een fietpad bereiken we de bebouwde kom van Landen.

Het "breed" graspad
Kerkwegel naar Attenhoven
Natuurgebied de Beemden
Bruggetje over de Molenbeek

We vervolgen onze weg langs de centrumwegen maar ruilen die toch weer in voor een pad langs de Molenbeek. We naderen de oude graanwatermolen Rufferdinge, thans toeristische dienst en vredegerecht. We stappen het park in langs de – helaas gesloten – horecazaak. Maar voor Paulien is er goed nieuws. Er is een speeltuin en ze is flink geweest, dus mag ze even uit de rugdrager. Alle speeltoestellen worden samen met papa uitgetest! Na 20 minuten stappen we verder door het park en over het provinciaal domein. Langs de voetbalvelden en Finse piste bereiken we snel weer de hoofdweg en alzo het station van Landen. Aan de watertoren vinden we onze auto terug en sluiten we alweer een etappe af.

Marie geniet van de tocht
De villa van Rufferdinge: vredegerecht
Een speeltuin voor Paulien!
Het laatste stukje tot Landen
De watertoren van Landen

Conclusie:

Opnieuw slaagt de GR erin om het boeiend te houden. Het percentage onverharde paden blijft laag, maar de trage wegen zijn nu eenmaal dun gezaaid in deze regio. Ten opzicht van het oude traject over Borlo is het toch een verbetering. De verharde wegen waar je over wandelt zijn gelukkig allemaal vrij rustig. Geen topper uiteraard, maar de wandeling kan er zeker mee door.

Praktische info:

  • Begin- en eindpunt zijn rechtstreeks verbonden met elkaar door bus 42 van De Lijn. Er is een uurdienst op weekdagen en op zaterdag. Op zondag is er een bus om de 2 uur. Je neemt de bus van Landen station tot halte Kerkom Truilingenstraat.
  • Parkeren kan op de stationsparking van Landen. Gratis tot 2 september 2019, vanaf dan betaal de tarieven van B-parking. Een alternatief is parking de Tank achter het station in de Smeestersstraat, deze kost 2 euro per dag.
  • Zoals reeds geschreven in het vorige verslag kan je deze etappe combineren met de vorige. Normaal hadden wij dit ook gedaan en gezien de geringe hoogteverschillen is dit zeker te doen.
  • Bevoorrading is mogelijk na 4km stappen in Velm in de Supra. In Landen wandel je ook langs de Carrefour Market en de Lidl.
  • Horeca is er even na vertrek uit Kerkom. Je moet wel uitwijken aan de kapel Bruine Lieve Vrouw. Vanaf daar is het slechts een paar honderd meter tot aan de brouwerij Kerkom. In Velm zijn er ook mogelijkheden mits afwijken van de route. Iets voorbij de kerk heb je café de Smis. In Attenhoven is er Brasserie de Rietgors. De zaak is gelegen vlakbij natuurgebied de Beemden. In het stadspark passeer je de taverne Rufferdinge met meer dan 270 bieren. Helaas was alles gesloten op maandag.

Kaart:

Lijst   

Informatie
Klik op de knop of het element op de kaart om er informatie over te zien.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

GR564 Etappe 7: Kerkom – Landen   

Profiel

50 100 150 200 5 10 15 Afstand (km) Hoogte (m)
Geen hoogtegegevens
Naam: Geen gegevens
Afstand: Geen gegevens
Minimale hoogte: Geen gegevens
Maximale hoogte: Geen gegevens
Hoogtemeters (stijgend): Geen gegevens
Hoogtemeters (dalend): Geen gegevens
Duur: Geen gegevens

P1040349

GR 564 Etappe 6: Gelinden – Kerkom

Afstand (GPS): 11,6 km 
Afstand (gepland): 11,2 km 

Stijgen: 95 meter 
Dalen: 90 meter 
Tijd: 13:00 – 16:05 
Gemiddelde snelheid: 3,9 km/h 
Onverharde paden: 26 % 

Leeftijd Paulien: 2 jaar 1 maand 
Leeftijd Marie: 4 maanden 

Hoogteprofiel

Reeds lang staat het vervolg van GR564 op het programma. Het is alweer geleden van april 2018 dat we geëindigd waren in Gelinden. Na de geslaagde wandelingen in Hochsauerland en Achouffe zijn we terug klaar voor langere etappes. Vanwege een plaatselijk festival in onze achtertuin, met 4 dagen muziek tot 3u, kozen we voor een B&B in Borlo. De ligging is ideaal voor enkele etappes GR564. We hebben de tochten echter ingekort om te wennen aan de gewichten die we moeten dragen. Paulien weegt al 14 kg en Kim moet naast de rugzak ook Marie dragen. Kwestie van onszelf niet te overbelasten. Die zondag staan we ruim op tijd aan de bushalte Truilingenstraat van Kerkom, we eten hier dan ook nog eerst onze boterhammen op. Het was trouwens een hele onderneming om de belbus te reserveren. Volgens de routeplanner van De Lijn was er een bus om 11u44. Volgens de belbuscentrale niet. Het alternatief dat ik kreeg was 14u47(!). Na een vraag of er geen andere bussen waren bleek er wel een bus te zijn om 12u47. Op de site van de De Lijn zijn deze uren niet terug te vinden… De bus arriveert stipt en brengt ons rechtstreeks naar de halte Gelinden Dorp, bijna een taxirit voor slechts €3,20. Om 13u zijn we dan vertrekkensklaar en laten we de Chaussée d’Amour achter ons.

Boterhammetjes aan de bushalte.
Terug aan de Chaussée d'Amour.

We pikken de streepjes op en wandelen eerst langs de kerk van Gelinden. Nadat de streek GR Haspengouw ons vervoegd heeft, verlaten we alweer de bebouwing langs een klein stijgend onverhard pad. Dit pad ruilen we echter al snel voor een typisch Haspengouwse betonweg. Zo zullen er nog veel volgen tot Landen. Paulien merkt al snel het fruit op. De peren zien er goed uit, maar de kersen die zijn echt wel klaar voor de pluk. We respecteren de boeren en laten de kersen mooi hangen, we kopen later wel een bakje aan een boerderij. Hier passeren we trouwens een wandelaar met het GR564 boekje in zijn hand! Zijn we toch niet de enige die dit pad stappen.

Gelijk met de streek GR Haspengauw.
Meteen na de bebouwing van Gelinden.
Een laatste blik op Gelinden werpen.
Samen zwaaien!

Via een mooi fietspad gaat het naar de Vrijheerstraat, de weg naar Mielen-Boven-Aalst. Gelukkig is het geen al te drukke weg, want er is geen fiets- of voetpad. We bereiken vlot de Sint Saturninuskerk en de parochiezaal. Helaas is hier geen zitbank te vinden dus stappen we verder. We dalen af en verlaten het centrum, maar via een veldweg keren we terug op onze stappen. Midden op het pad zien we een varkentje, maar die kiest het hazenpad als we eraan komen. Net voor we de N789 bereiken vliegt vanuit een oude schuur een uil boven ons uit. Wandelen is toch altijd genieten! We stappen verder langs de drukke weg tot aan Café de Bascule. Hier is tevens een bushalte en we besluiten het schuilhokje te gebruiken om Marie borstvoeding te geven. Uiteraard wil ook Paulien wat eten. Onze oudste meid weet ondertussen al goed wat ze wel en niet wil.

Eindeloze leegte...
Een tegenligger in de vorm van een varken.
Linksboven verscheen meneer de Uil.
Hmm weeral eten in een bushokje.

Een 20-tal minuten later zijn we weer op weg. We steken de N789 over en wandelen langs de zeer onaangename Mielenstraat. In de bocht, net na de oversteek, worden we zelfs bijna van de weg gemaaid door een laagvlieger die we gelukkig kunnen ontwijken. Een saaie weg met veel verkeer aan te hoge snelheid. We zijn dan ook blij dat we na bijna 1 km deze baan omruilen voor een mooi ingesneden graspad. Tussen het gras kan de klaver hier zijn gang gaan. Wanneer we terug de betonbaan bereiken wandelen we weer volop tussen het fruit. Deze landbouwwegen zijn gelukkig auto- en Vespavrij! Vooral dat laatste is een zegen op een zondag. We krijgen zicht op de kerk van Muizen en even later zien we ook die van Kerkom verschijnen, weliswaar onder donkere wolken… Maar we houden het voorlopig droog.

Graspad met véél klaver.
Kerkom is al in zicht.

We blijven de betonweg volgen langs het fruit. Naast fruit kan je hier ook enorm veel wilde bloemen vinden. Veel percelen voorzien een strook ‘onkruid’ voor de bijen, een goede zaak vinden we zelf. We zijn verrast dat we het laatste stukje toch nog een mooi onverhard pad krijgen voorgeschoteld. Langs dit pad passeren we bivakzone Eyckenbos. We nemen een kijkje en zijn onder de indruk. Wie weet in de toekomst eens een nachtje bivakeren… We wandelen verder en bereiken de bebouwde kom van Kerkom. We steken de Cicindria over en wandelen over het oude dorpsplein via de Kerkstraat verder. We vangen nog een glimp op van het verlaten kasteel Kerkom (te koop voor 6 miljoen euro trouwens) en staan dan alweer (droog) aan de bushalte. 

Overal wilde bloemen langs de weiden.
Mooi pad naar Kerkom.
Bijna ongemerkt de bivakzone voorbij.
Aangekomen in Kerkom.

Conclusie:

Deze korte etappe laat je weer proeven van het Haspengouwse landschap. Alle elementen zijn aanwezig: fruit, betonbaantjes en slaperige dorpjes met bijbehorende vierkantshoeves. Uiteraard wandel je vaak op verharde paden, maar al bij al slaagt de GR er toch in om voor voldoende afwisseling te zorgen.

Praktische info:

  • Begin- en eindpunt zijn bereikbaar met de (bel)bus. Wij opteerden voor een zondagswandeling omdat we dan de luxe hadden van een rechtstreekse belbus S12 van De Lijn. De rit duurt dan maar 10 minuten. Reserveren is echter niet altijd even gemakkelijk (zie verslag). Je kan ook op weekdagen deze trip plannen, maar dan moet je verplicht via Sint-Truiden met de bus en duurt de rit 1 uur. Je neemt de bus van halte Kerkom Truilingenstraat naar halte Gelinden Dorp.
  • Wij parkeerden de auto in de straat Kerkom-Dorp, vlakbij de bushalte. Voldoende parking en gratis.
  • Deze etappe kan gemakkelijk gecombineerd worden met de volgende etappe tot Landen. Wij deden dit niet vanwege de vele verharde wegen en we moeten nog wennen aan het te dragen gewicht.
  • Bevoorrading is mogelijk in Mielen-Boven-Aalst. Daar kan je terecht in de SPAR Express. Zelfs geopend op zondag(voormiddag). Ideaal dus als je blijft overnachten in de bivakzone Eyckenbos.
  • Horeca kom je al tegen bij vertrek in Gelinden: café de Linde. Na 6km kom je langs Feestcafé de Bascule. In Kerkom zelf zijn er geen mogelijkheden. Uiteraard kan je wel verder stappen naar de brouwerij Kerkom. Dat is nog 1 km vanaf de bushalte. Hier kan je ook een hapje eten.

Kaart:

GR564 Etappe 6: Gelinden – Kerkom   

Profiel

50 100 150 200 5 10 15 Afstand (km) Hoogte (m)
Geen hoogtegegevens
Naam: Geen gegevens
Afstand: Geen gegevens
Minimale hoogte: Geen gegevens
Maximale hoogte: Geen gegevens
Hoogtemeters (stijgend): Geen gegevens
Hoogtemeters (dalend): Geen gegevens
Duur: Geen gegevens

DSC07681

Achouffe: Promenade des Crêtes

Afstand (GPS): 4 km
Afstand (Basecamp): 3,7 km

Stijgen: 165 meter
Dalen: 165 meter
Tijd: 11u30 – 13u00
Gemiddelde snelheid: 2,6 km/h
Onverharde paden: 76 %
Leeftijd Paulien: 2 jaar
Leeftijd Marie: 3 maanden

Hoogteprofiel

Tijdens de zwangerschap en na de geboorte van Marie was het even bekomen. We hebben wel eens wat gewandeld, maar dan was het vaak niet meer dan een uurtje. Aangezien het jaarlijks familieweekend er weer aankomt en Marie haar hoofdje nu al goed recht kan houden, is het tijd voor haar eerste wandeling in de buikdrager. Ook voor Paulien zal het een ervaring worden want ze had al sinds november niet meer in de rugdrager gezeten. Inmiddels is ze ook twee en zegt ze vaak “nee”. Het familieweekend gaat dit jaar door in Montleban (Gouvy). Daar niet iedereen van de familie de wandelkriebels meegekregen heeft, kozen we voor een hele korte wandeling in Achouffe. Gewoon even op internet zoeken en snel iets gevonden. Zo gezegd zo gedaan: die zaterdag om 11u de auto in naar Achouffe. Na een ritje van ongeveer 10 minuten parkeren we al aan de brouwerij. Het is er al druk, gelukkig zijn er nog een paar plaatsen om te parkeren. Het biertoerisme laten we links liggen en na een korte discussie – 4 of 6 kilometer – kiezen we voor de Promenade des Crêtes. Men voorspelt een wandelduur van 2 uur op het bord, dat lijkt ons precies zwaar overdreven…

We starten vanaf het dorpje Achouffe
Uitzicht nadat we het dorpje verlaten hebben.

We verlaten snel en stijgend het dorpje Achouffe over een asfaltweg. De start is best pittig, de weg blijft stijgen tot ze overgaat in een landweg langs een afgezoomd bos. Hierna gaat het lichtjes dalend verder tot we plots links moeten. We zien een heel mooi smal pad langs de flank dat eerst wat daalt en dan weer heel fel stijgt. Wauw wat een prachtig wandelpad, zo moeten er meer zijn. Eens boven genieten van het uitzicht over de vallei van de La Belle Meuse. De korte klim was wederom pittig, er staan inmiddels al bijna 100 hoogtemeters op de teller met nog geen kilometer gewandeld te hebben.

Een prachtig wandelpad
Uitzicht over de vallei van La Belle Meuse

Wat volgt is al even mooi. Een stijgend en dalend zigzag pad op de rivierflank. De rivier zelf zien we nog niet, die ligt nog een pak lager. Hier en daar wordt ons pad versperd door een omgevallen boom, maar wat is het hier mooi… en rustig! We vervolgen onze weg en moeten, volgens de markering, ineens steil naar beneden om vervolgens weer te klimmen. De laatste klim is zelfs wat tricky met de kinderdrager op mijn rug, ik heb mijn handen nodig om boven te geraken. Een blik op de kaart leert ons dat we een kleine omweg hebben gemaakt. Sommige sites beweren dat het traject de andere weg neemt, maar de markering was duidelijk wat betreft de omweg. Hier kan je dus zelf oordelen of deze omweg nuttig is, het is een iets avontuurlijker pad met extra klimwerk.

Over de rivierflank
Mooi wortelpad

Eens boven op de Crêtes gaat het heel steil naar beneden. Even opletten waar we de voeten zetten, maar al bij al geraken we allemaal vlot beneden aan de plaats waar La Belle Meuse in de Eau de Martin Moulin vloeit. We zijn nu bijna 50 minuten aan het wandelen en beginnen te beseffen dat het bord in Achouffe dus niet overdreven is, want we zijn nog maar net aan de helft. We denken dat het nu wel vlotter zal gaan aangezien we langs de rivier terug wandelen. Maar ook dat is ijdele hoop. Het pad blijft de meanderende rivier volgen, maar neemt af en toe wat afstand en dit vraagt wederom het nodige klimwerk. Hoogteverschillen blijven natuurlijk wel beperkt, maar vlot doorwandelen gaat niet. Dat hoeft eigenlijk ook niet want de omgeving is prachtig. We steken de Eau de Martin Moulin over en maken tijd voor een familiefoto.

Verder langs de rivier
Familiefoto!
Aan de Martin Moulin

We vervolgen onze weg nu langs de rechterkant van de rivier. Het pad blijft gemakkelijk tot het op een gegeven moment lijkt dood te lopen op een afsluiting van een weide. Hier moet je heel even rechts naar boven klimmen en over de flank verdergaan. Het is even zoeken maar al snel volgen we terug een duidelijk pad. Nadat we langs de afsluiting van de weide zijn gewandeld staan we alweer op de asfaltweg naar Achouffe. Nog enkele meters naar links en we staan weer aan ons startpunt. Wat een prachtige wandeling!

Conclusie:

Persoonlijk zijn we niet zo’n grote fan van uitgestippelde korte luswandelingen omdat ze meestal druk zijn en niet veel voorstellen, maar deze wandeling is echt wel een topper. Asfalt en verkeer komt je enkel in het begin en op het einde tegen, voor de rest is dit puur genieten van prachtige wandelpaden. Een aanrader!

Praktische info:

  • Markering bestaat uit een “T” op bomen of de plastieken plaatjes met het blauwe vierkantje op. De markering is over het algemeen goed, op enkele plaatsen kan er verwarring zijn. Een GPS/kaart is dus geen overbodige luxe.
  • Je kan deze wandeling eventueel combineren met de promenade “de la Vallée des Fees”. Deze lus is ongeveer 6km en hierdoor krijg je een wandeling van 10km. Ook deze wandeling zou de moeite zijn, al hebben we hem zelf nog niet gewandeld.
  • Horeca is uiteraard enkel te vinden in Achouffe. De plek is bekend vanwege de brouwerij die je kan bezoeken. Reserveren is aanbevolen, maar als je geluk hebt kan je gewoon aansluiten. De route komt op het einde langs La Grange Achouffe. Verderop zijn ook nog enkele café’s en restaurants.
  • Parkeren kan tegenover de Chouffe Shop, vlak over de rivier Eau de Martin Moulin. Deze parking wil – vooral tijdens het weekend – wel snel vol staan. Vertrek dus op tijd of parkeer verderop aan de kerk of langs de straat.
Kaart:

Achouffe: Promenade des Crêtes   

Profiel

50 100 150 200 5 10 15 Afstand (km) Hoogte (m)
Geen hoogtegegevens
Naam: Geen gegevens
Afstand: Geen gegevens
Minimale hoogte: Geen gegevens
Maximale hoogte: Geen gegevens
Hoogtemeters (stijgend): Geen gegevens
Hoogtemeters (dalend): Geen gegevens
Duur: Geen gegevens