DSC07486

GR 512 Etappe 4: Lubbeek – Vertrijk

Afstand (GPS): 15,1 km
Afstand (Basecamp): 14,3 km

Stijgen: 183 meter
Dalen: 163 meter
Tijd: 11:05 – 15:05
Gemiddelde snelheid: 3,6 km/h
Onverharde paden: 62 %
Leeftijd Paulien: 17 maanden

Hoogteprofiel

Alweer meer dan een maand is er voorbij sinds onze laatste wandeling. Hoog tijd om de wandelschoenen nog eens aan te trekken. De weersvoorspellingen zitten mee, geen reden dus om thuis te blijven, het schilderwerk zal voor later zijn. Aangezien we Diest al even achter ons hebben gelaten is de autorit naar het eindpunt alweer wat langer. We doen er ongeveer 1 uur over tot aan het station van Vertrijk. De loketten zijn hier allang gesloten, maar de wachtzaal is toch nog open. Na een korte treinrit tot Leuven stappen we over op de ons inmiddels bekende buslijn 370. Het is enorm druk, gelukkig rijdt er een gelede bus zodat we toch kunnen zitten. Gezien de vele stops langs de N2 komen we een kleine 5 minuten later dan voorzien aan. We stappen af aan de bushalte ‘Schubbeek‘ van Lubbeek, daar hebben we vorige keer onze etappe beëindigd. Hoog tijd om er aan te beginnen, de heldere hemel helpt ons erin vliegen!

Samen in de trein.
En aan de bushalte in Leuven.

We laten de drukke N2 snel achter ons en stappen richting het natuurgebied ‘De Spicht‘. Hier is niets meer van de droogte van afgelopen zomer te merken. Onze schoenen trotseren meermaals een waterpoel langs de Molenbeek. Het is een klein, mooi langgerekt natuurgebied dat vooral uit broekbos bestaat. Onze voetjes blijven gelukkig droog en al snel wandelen we over een betonbaantje, klaar voor de eerste klimmetjes van de dag. 

We betreden 'De Spicht'
Een héél nat maar mooi gebied.

We stijgen eerst lichtjes naar een bos. Via enkele poortjes en oude buurtwegen bereiken we een weide waar het klimwerk pas echt begint. Hier is spijtig genoeg ook weer een voetweg afgesloten, gelukkig kan je via de weide verder. Als daar maïs staat, is dat natuurlijk wat moeilijker. Veel tijd om uit te rusten hebben we niet. De Kalvarieberg wacht al op ons. We klimmen tot 87 meter. Boven hebben we een mooi uitzicht en zien we ook een pas aangeplante heksenkring van beukenbomen. Op de top werd rond 1860, door de godsvruchtige eigenaars, een kalvariegroep opgericht.

De eerste klimmetjes van de dag.
Kalvariegroep op de top.
Buurtweg met oude poortjes...
De Kalvarieberg, gezien na de afdaling.

Onze kleine meid is ondertussen diep in slaap gevallen. Wij dalen terug af en wandelen verder richting het kasteel Brakum. Echt welkom voelen we ons hier niet: diverse bordjes met “privé domein” proberen je dan ook af te schrikken. De eigenaars zijn dus niet bepaald gastvrij, dat terwijl tijdens WOII diverse studenten hier een schuilplaats vonden om deportatie te ontlopen… De weg langs het kasteel is echter openbaar toegankelijk, negeer dus de privé bordjes. We vervolgen dan onze weg langs een enorm bietenveld en een mooi bos. Onderweg zien we nog reclame voor een “Surge-Melotte” melkmachine. Hier is de tijd echt blijven stilstaan. Wat verderop zien we dan een carwash voor koeien… Oordeel zelf als je foto ziet. We beginnen inmiddels al aan de laatste klim van de dag. Boven aan een kapelletje genieten we van de prachtige herfstkleuren.

Het kasteel Brakum
Een blinkende vacht voor de koe!
Hier werkt een Surge-Melotte melkmachine.
Genieten van de herfstkleuren.

Ondertussen is het 13u gepasseerd en is Paulien wakker geworden. Het plan was om haar eten te geven in de enige café die we onderweg zouden tegenkomen. Wanneer we café “Sportlokaal” naderen zien we al van ver dat er geen licht brandt. Dat wordt dus buiten op een bankje eten. Toch niet, net voor onze neus gaat het café open. We hebben geluk! Voor amper €6,40 genieten van we elk van een soepje en neem ik er nog een Leffe bij. Paulien krijgt prompt een koekje aangeboden. Zeker de moeite om hier even te stoppen tijdens je tocht. Een dik half uur later wandelen we verder door het kleine dorpje Kerkom. Het centrum laten we links liggen, onze GR kiest voor rustige wegen. We wandelen langs de imposante kapel van “Onze-Lieve-Vrouw van Sterreborne“. Volgens een legende ontsprong op deze plaats een bron voor twee verdwaalde gravinnen.

Langs rustige wegen door Kerkom.
Kapel van O-L-V van Sterreborne.

Het laatste stukje GR van de dag loodst ons, na een kleine omweg door een bosje, in bijna rechte lijn naar Boutersem. Via veldwegen en oude kerkwegeltjes bereiken we snel de drukke N3 en staan we midden in het centrum van Boutersem. De eerste gemeente die we passeren sinds ons vertrek uit Diest. We wandelen via een kleine omweg naar het kerkplein. Hier is ook een café, wij wandelen echter door. Het station ligt immers vlakbij de kerk van Boutersem. Maar toch ligt het net op het grondgebied van Vertrijk, vandaar de stationsnaam. Via een hele smalle tunnel bereiken we vlot de parking van het station en zit ook deze etappe er weer op.

Wilde bloemenweide langs het pad.
Trage wegen door het centrum.
De laatste rechte lijn naar Boutersem.
De spoorlijn, niet in Boutersem, maar Vertrijk.

Conclusie:

Ook deze etappe is volop genieten van het Hageland. De vele bossen maken het een prachtige wandeling tijdens de herfst. Af en toe wandel je over asfalt, maar het zijn geen drukke wegen. Onderweg kom je ook veel rustbanken tegen, dus picknick is zeker mogelijk. In het begin moet je wat klimmen, maar er is ook steeds een afdaling. GR512 trakteerde ons weer op een mooie etappe.

Praktische info:

  • Wij hebben de trein genomen aan het eindpunt, namelijk Vertrijk. Vanaf daar heb je elk uur een trein naar Leuven (duurt ongeveer 7 minuten). Vanaf Leuven heb je om het half uur of het uur (naargelang de periode van de dag) een bus van lijn 370 of 371 naar ‘Lubbeek Schubbeek’.  Kijk steeds dienstregelingen na op de sites van de NMBS en De Lijn. De hele verplaatsing duurt ongeveer 50 minuten.
  • Er is voldoende gratis parking aan het station van Vertrijk.
  • Bevoorrading kan enkel in het centrum van Boutersem. Er is o.a. een Okay gelegen langs de N3 op een honderdtal meter vanaf de GR.
  • Dorst lessen kan je, na ongeveer 9km, in café Sportlokaal in Kerkom (Boutersem). Hier kan je iets drinken aan zeer democratische prijzen. Eigen picknick mag mits consumptie. Op het einde van de etappe, aan het kerkplein van Boutersem, heb je nog café de Pomp.
  • Wij hebben Paulien haar eten gegeven in café Sportlokaal. Baby’s en kinderen zijn welkom. Er zijn geen babystoelen, noch een verluiertafel.
  • GR-markering kan soms ontbreken rond het kasteel Brakum. Iemand verwijdert daar soms de GR-tekens. Tevens is er weinig tot geen markering in de open velden net voor Boutersem. Goed opletten daar.
Kaart:

Lijst   

Informatie
Klik op de knop of het element op de kaart om er informatie over te zien.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

GR512 Etappe 4: Lubbeek – Vertrijk   

Profiel

50 100 150 200 5 10 15 Afstand (km) Hoogte (m)
Geen hoogtegegevens
Naam: Geen gegevens
Afstand: Geen gegevens
Minimale hoogte: Geen gegevens
Maximale hoogte: Geen gegevens
Hoogtemeters (stijgend): Geen gegevens
Hoogtemeters (dalend): Geen gegevens
Duur: Geen gegevens

Beschrijving

Etappe 4

DSC07414

GR 512 Etappe 3: Tielt-Winge – Lubbeek

Afstand (GPS): 16,4 km
Afstand (Basecamp): 16,0 km

Stijgen: 158 meter
Dalen: 195 meter
Tijd: 11:05 – 15:25
Gemiddelde snelheid: 3,8 km/h
Onverharde paden: 67 %
Leeftijd Paulien: 16 maanden

Hoogteprofiel

Een vrije dag: tijd voor een nieuwe wandeling! De weersvoorspellingen zijn echter niet optimaal. Het zou gaan regenen in de voormiddag maar in de namiddag zou het droog zijn. Zo hoorden we het toch de avond ervoor tijdens het weerbericht. Daarom hebben we beslist om pas om 11u te starten. Hier zouden we achteraf wel spijt van krijgen. De paraplu’s gaan toch mee, je weet maar nooit. We parkeren onze auto aan het eindpunt: de bushalte ‘Schubbeek‘ van Lubbeek. De bus is stipt vandaag en het is al redelijk druk. Aan het ‘gouden kruispunt‘ en in het centrum van Sint-Joris-Wingene stappen veel mensen af. Met een paar minuutjes vertraging bereiken we de stelplaats van Tielt-Winge en kunnen we er weer aan beginnen. Het is nog droog en dat is het ook al heel de voormiddag geweest…

Zelf naar de bushalte wandelen!
We zijn er weer klaar voor.

Via het ‘kerkpaadje’ bereiken we snel de GR. We vervolgen het mooie dalende paadje nog tot aan de pittoreske Sint-Martinuskerk van Optielt. Deze uit ijzerstandsteen gebouwde kerk is prachtig gelegen. We stappen verder over enkele rustige (veld)wegen naar het Walenbos. Het sinds 1989 zijnde natuurreservaat bestaat uit verscheidene bostypes, dit al naargelang het reliëf en bodemgesteldheid. De topogids waarschuwt ons dat het een waterrijk gebied is met een veengebiedje. Maar wij hebben er, dankzij de lange droogte, helemaal geen last van. We stappen er vlot en droog door, de vlonders hebben we zelfs niet nodig gehad. Het is prettig wandelen door het bos en we genieten dan ook ten volle van de rust. Na het verlaten van het Walenbos naderen we Houwaart. De lucht wordt ook steeds donkerder. Buienradar voorspelt niet veel goeds.

Onderweg naar Optielt.
We betreden het veengebied in het Walenbos
De Sint-Martinuskerk van Optielt
We houden de voeten droog.

Na het oversteken van de hoofdweg van de gemeente Houwaart krijgen we de volgende beklimming te zien: de Houwaartse berg. De coverfoto van de topogids kan je nu in het echt aanschouwen. Net wanneer we aan de pittige klim willen beginnen vallen de eerste druppels. We nemen snel onze paraplu erbij en klimmen verder tussen de wijnranken. Tijdens de 13e en 18e eeuw werden hier al druiven geteeld, maar pas sinds de jaren ’60-’70 is er terug een heropleving in dit gebied. Inmiddels zijn er verscheidene hectaren wijnstokken te vinden op de Houwaartse berg en dit dankzij het Hagelandse microklimaat. Boven genieten we even van het uitzicht en mag de paraplu gelukkig terug weg. Tijd om snel een boterhammetje te eten. Paulien slaapt nog steeds, we hopen dat ze het kan volhouden tot aan het kasteel van Horst.

Het klimmen kan beginnen.
Zicht vanaf halverwege de Houwaartse berg.

Na de pittige klim volgt al snel de afdaling. We zakken weer van 64 meter naar 13 meter. De Terheideveldweg loodst ons naar de rijksweg Aarschot-Winge. Hier begint het opnieuw te regenen. Zo hard zelfs dat we ook Paulien haar regenkap moeten uithalen, natuurlijk wordt ze wakker. Na het oversteken van de drukke weg via de verkeerslichten, betreden we het mooie kasteeldomein van Horst. Via enkele brede bospaden bereiken we snel het kasteel van de Rode Ridder. Het gebouw zelf dateert van de 13e eeuw en werd uiteindelijk, samen met de gronden, in 2007 eigendom van Agentschap Natuur en Bos. Men is ondertussen al enkele jaren bezig met de renovatie. Aangezien Paulien nog niet gegeten heeft en het nog steeds regent, besluiten we te rusten in het voormalige wagenhuis dat werd omgebouwd tot taverne. Zelf geniet ik van een Horst Bier, Kim van een thee en Paulien van haar groentenpap.

Het kasteeldomein van Horst.
Het kasteel van Horst.

Na onze rustpauze is het tijd om verder te gaan. Het is droog, maar buienradar voorspelt wederom regen. Hadden we dat geweten, dan waren we vroeger vertrokken. Niets aan te doen, de rustige wegen maken het gelukkig aangenaam wandelen. Samen met de Streek-GR Hageland stappen we verder. We volgen een mooi pad dat enkel voor voetgangers toegankelijk is. Aan de wandelboom Guldendelle nemen we afscheid van de Streek-GR. Onder dreigende wolken volgt ons pad nu rustige veldwegen tot aan de drukke betonweg van het gehucht Dries. In de verte zien we de Uilenberg en de Roeselberg. Die laten we echter links liggen. Ondertussen is het ook weer flink beginnen regenen.  

Samen met de Streek-GR Hageland verder.
Wandelboom van Guldendelle
Oef, wandelaars mogen er nog door.
De dreigende wolken...

Het laatste stuk van onze tocht brengt ons naar de rand van het Troostembergbos. We betreden het bos niet, maar nemen een mooi smal pad tot aan de Gempemolen. Deze watermolen uit de 12e eeuw werd, na een lange stilstand, terug maalvaardig gemaakt in 1990 door de brouwerij van Haacht. Hier kan je ook iets drinken, maar wij stappen snel verder. We passeren nog een mooie vrijver en enkele bruggetjes leiden ons naar een mooie holle weg. Deze wordt al snel een veldweg en we bereiken terug de betonweg. Er resten ons nog een kleine 500 meter tot aan de auto. Goed nat beëindigen we de mooie derde etappe.

De Gempemolen.
Vijvers rond het gebied van de molen.

Conclusie:

Als je weet dat 67% van de paden onverhard zijn, dan is dat automatisch een prachtige etappe. De overwegend dalende stukken maken het ook gemakkelijk, maar er moet wel één keer flink geklommen worden aan de Houwaartse berg. Je kan dan wel genieten van een mooi uitzicht. De passages door het Walenbos en op het einde kunnen vettig zijn, hier en daar zijn vlonders voorzien. Wij hadden er echter geen last van.

Praktische info:

  • Bus 370 van De Lijn verbindt begin- en eindpunt. Bussen om het uur en soms zelfs om de 30 minuten, op weekdagen en tijdens het weekend. Controleer steeds de dienstregeling. Neem de bus van ‘Lubbeek Schubbeek’ tot ‘Tielt-Winge Stelplaats’, via het smal paadje tegenover de stelplaats bereik je GR512.
  • Aan de bushalte in Lubbeek kan je best parkeren in de berm langs de hoofdweg.
  • Er is een nachtwinkel nabij de stelplaats van Tielt. Er is nergens anders bevoorrading mogelijk.
  • Je kan iets eten en drinken op 9,5 km in het Wagenhuis aan het kasteel van Horst. Ook aan de Gempemolen, op 14 km, kan je terecht. Aan het eindpunt is er ook nog brasserie Nestor.
  • Wij hebben Paulien haar eten laten opwarmen in het Wagenhuis. Baby’s en kinderen zijn hier welkom. Er waren babystoelen aanwezig, alsook een soort luiertafel, echter zonder kussen.
Kaart:

GR512 Etappe 3: Tielt-Winge – Lubbeek   

Profiel

50 100 150 200 5 10 15 Afstand (km) Hoogte (m)
Geen hoogtegegevens
Naam: Geen gegevens
Afstand: Geen gegevens
Minimale hoogte: Geen gegevens
Maximale hoogte: Geen gegevens
Hoogtemeters (stijgend): Geen gegevens
Hoogtemeters (dalend): Geen gegevens
Duur: Geen gegevens
DSC07372

GR 512 Etappe 2: Bekkevoort – Tielt-Winge

Afstand (GPS): 8,1 km
Afstand (Basecamp): 7,9 km

Stijgen: 74 meter
Dalen: 25 meter
Tijd: 14u20 – 16u10
Gemiddelde snelheid: 4,5 km/h
Onverharde paden: 39 %
Leeftijd Paulien: 16 maanden

Hoogteprofiel

Een hele korte etappe vandaag, maar dat komt omdat we het anders niet geregeld krijgen met het openbaar vervoer. De bedoeling was om dit stuk samen met de vorige etappe te stappen, maar dat is toen niet gelukt. Dan genieten we maar van een korte zondagswandeling. We parkeren onze auto aan de stelplaats van Tielt-Winge. Onze bus is nu natuurlijk bijna 10 minuten te laat in plaats van te vroeg, maar ze is er tenminste. Luttele minuten laten stappen we af in Bekkevoort, halte Begraafplaats. Vanaf hier is het ongeveer 850 tot aan de aansluiting met GR512. Het is even langs de drukke weg naar Scherpenheuvel, maar daarna zoeken we snel weer de rust van het Hageland op.

Wachten op de bus...
We starten aan een rustige weg.

Hoewel het centrum en de bebouwing van Bekkevoort nooit veraf zijn wandelen we toch over rustige wegen en enkele buurtwegen. Af en toe zijn er wat minder aangename stukken, maar die duren gelukkig nooit echt lang. De Oude Tiensebaan is zo’n voorbeeld: veel verkeer met als bonus het lawaai van de E314 op de achtergrond. Maar we nemen nu echt wel definitief afscheid van deze snelweg. Na deze drukke weg wandelen we even door een woonbuurt en dan zoekt de GR weer een klein natuurgebiedje op, namelijk “de Bleuken“. De passage is kort, maar wat groen doet altijd wonderen. Gelukkig is er een vlonderpad voor het eerste stukje, want de netels vieren hier hoogtij. Helaas prijs, had ik maar een lange broek aangedaan. Dat zal weer even prikken, maar de zon laat dat gelukkig snel vergeten. 

In de verte de kerk van Bekkevoort.
Het netelige natuurgebied 'de Bleuken'.
Genieten van de groene passage.

Het gaat enorm vlot vandaag. We passeren de gemeentegrens en stappen zo het grondgebied van Tielt-Winge binnen. We wandelen nog even verder over een rustige weg langs de wijk Heuvel. Deze weg is wat hoger gelegen en geeft een mooi uitzicht. Een beetje later passeren we het oudste bakstenen huis van de streek, toch handig zo’n topogids vol weetjes. Anders hadden we natuurlijk nooit geweten waar de straatnaam “Stenenhuisstraat” vandaan zou komen… Van de Stenenhuisstraat gaat het naar de Vlooibergstraat. Iedereen weet ondertussen wel wat daar te vinden is… of was. Voor ons is het eerst klimmen naar het hoogste punt van Tielt-Winge. Op korte afstand stijgen we van 60 naar 90 meter. 

Het oudste bakstenen huis van de streek.
De laatste kilometers in zicht.

Boven wacht dan normaal de beloning met een uitzicht over de regio vanaf de Vlooybergtoren. Helaas werd deze op 30 juni 2018 slachtoffer van vandalisme. De 11m hoge constructie kan dus momenteel niet beklommen worden. We hadden gehoopt dat hij ondertussen wel hersteld zou zijn. Niet dus, dan komen we een andere keer wel terug. Ondanks de afgesloten toren is er toch volk. Enkele wandelaars en fietsers houden er samen met ons halt. Wij wandelen dan maar verder naar Blerebergstraat, de drukke verbindingsweg tussen Tielt-Winge en de N2. Na het oversteken van deze weg nemen we voorlopig weer afscheid van onze GR. Via een parallel kerkpaadje wandelen we vlot terug naar het busstation van Tielt-Winge.

Het 'beklimmen' van de Vlooiberg.
De vernielde Vlooybergtoren.
Dan maar rondkijken vanaf de grond.

Conclusie:

Het is waar dat je in deze etappe wat meer doorheen ‘verstedelijkt’ gebied stapt, maar toch verveelt het, op twee drukke wegen na, niet. De etappe wandelt vlot en is dan ook zeker te doen als je ze in combinatie met de vorige wandelt. Het biedt dan een mooie afwisseling omdat je hier stukken hebt waar je goed dan doorstappen. De Vlooybergtoren zou normaal eind oktober 2018 hersteld moeten zijn, een ideale plek om de etappe dan af te sluiten.

Praktische info:

  • Begin- en eindpunt liggen wederom rechtstreeks met elkaar in verbinding door bus 370 van De Lijn. Bussen om het uur op weekdagen en tijdens het weekend. Controleer steeds de dienstregeling. Bus van ‘Tielt-Winge Stelplaats’ tot ‘Bekkevoort begraafplaats’.
  • Parkeren is mogelijk aan de bushalte in Tielt-Winge. Hier zijn een 10-tal parkeerplaatsen voorzien.
  • Wanneer je start in Bekkevoort is er bevoorrading mogelijk ter hoogte van de kerk. Je moet dan wat verder stappen naar het beginpunt van de etappe. Onderweg kom je niets tegen. Aan de stelplaats van Tielt is een nachtwinkel. Verder valt daar zeker niet veel vreugde te raken, het is een druk kruispunt dat ver van het centrum ligt.
  • Je kan deze korte etappe gerust langer te maken door deze met onze vorige etappe te combineren. Bus 370 blijft ook dan het vervoermiddel bij uitstek om begin- en eindpunt te verbinden.

Kaart:

GR512 Etappe 2: Bekkevoort – Tielt-Winge   

Profiel

50 100 150 200 5 10 15 Afstand (km) Hoogte (m)
Geen hoogtegegevens
Naam: Geen gegevens
Afstand: Geen gegevens
Minimale hoogte: Geen gegevens
Maximale hoogte: Geen gegevens
Hoogtemeters (stijgend): Geen gegevens
Hoogtemeters (dalend): Geen gegevens
Duur: Geen gegevens