Afstand (GPS): 17,9 km
Afstand (gepland): 17,4 km
Stijgen: 274 meter
Dalen: 109 meter
Tijd: 10:00 – 15:50
Gemiddelde snelheid: 3,1 km/h
Onverharde paden: 54 %
Paulien (8 jaar) wandelde zelf: 17,9 km
Marie (7 jaar) wandelde zelf: 17,9 km
Leon (4 jaar) wandelde zelf: 12,3 km (9 + 3,3)
Hoogteprofiel
We hebben er héél lang naar uitgekeken. De planning lag al eventjes vast, onze Airbnb was zelfs al in december geboekt. Eindelijk is het zover! Nadat thuis de paaseieren allemaal zijn geraapt, vertrekken we die paaszondag al naar het Groot Hertogdom. Vanwege de geweldige weersvoorspellingen hadden we namelijk last minute een nachtje geboekt in de jeugdherberg van Remerschen, zodat we uitgerust aan de eerste etappe zouden kunnen beginnen. Zo gezegd, zo gedaan. Een autorit van 3 uur brengt ons naar de jeugdherberg waar we vriendelijk worden onthaald. We mogen gebruik maken van de refter om ons meegebrachte avondeten nog te nuttigen. Daarna is het al tijd om de bedden op te maken en kruipen we tijdig in ons bed. Terwijl de kinderen stilaan in slaap vallen kijken wij toch nog eerst de aflevering van De Mol. Nadat we de afvallers kennen, kunnen ook wij met een gerust hart ons bed in. De voetballertjes die ook in de jeugdherberg slapen in de kamers boven ons, houden ons nog tot 23u wakker, maar daarna is het eindelijk stil en vallen ook wij in slaap. Daags nadien gaat de wekker om 7u af. We maken ons allen klaar en nuttigen het ontbijt (niet zo uitgebreid als in andere jeugdherbergen, maar meer dan voldoende). Terwijl Kim daarna onze sandwiches klaarmaakt voor deze middag rij ik alvast naar Sainte-Marguerite om de fietsen daar achter te laten voor straks. Dat ritje heen en terug duurt een klein uurtje en om 9u40 kan ik Kim en de kinderen oppikken aan de jeugdherberg. Paulien, Marie en Leon hebben alvast van de speeltuin genoten. Na het inladen van de laatste bagage rijden we naar de brug in Schengen zodat we om 10u stipt eindelijk aan het vervolg van de GR 5 kunnen beginnen!
We stappen naar de brug en een paar meter verder laten we Luxemburg al definitief achter ons. We gaan verder door Duitsland. Het eindpunt van onze 4-daagse is al aangegeven op de verkeersborden: Metz. Paulien schrikt wat bij het zien van de afstand: 57 km. Het zijn er echter nog meer; 66 km om precies te zijn, maar we spreiden het over 4 dagen. Aan de rotonde stappen we verder over het fietspad en daar zien we de rood witte markering opnieuw. Niet veel later bevinden we ons al in Frankrijk! De Eiffeltoren van Apach geeft ons alvast een welgemeende ‘bienvenue’. De route is hier onlangs aangepast en we steken het spoor over om de Moezel te volgen. Aanvankelijk gaat dit nog over asfalt langs de grote sluis, maar daarna volgen we een mooi graspad tussen water en spoor. Paulien, Marie en Leon verzamelen ondertussen boterbloemen, paardenbloemen en grasklokjes. Het zorgvuldig samengestelde boeketje hangen we dan maar aan onze rugzak. We kijken nog een laatste keer om naar de Luxemburgse wijngaarden en na 4 km wandelen we het centrum van Sierck-les-Bains in. Onnodig te vertellen dat Frankrijk een totaal ander beeld weergeeft dan Luxemburg: nog smallere straten, op elk trottoir auto’s geparkeerd en de crepi huizen met de typische luiken. Waarbij die bij het ene huis al wat schever hanger als bij het andere. We stappen over de markt, laten de Thionville variante rechts liggen en maken ons op voor het eerste klimmetje.
Het pad gaat langs het mooi bewaarde kasteel van Sierck. Het ziet er best interessant uit, maar wij gaan verder door de Porte Neuve. Daarna volgen er enkele oude kerkhoven, waarbij staat dat het gaat om Israëlitische kerkhoven. Vroeger ging de GR5 hier de trapjes af, maar omwille van een tijdelijk afgesloten pad (helaas al meer dan 2 jaar) moeten we nog even door de bebouwing stappen. Stappen over een trottoir langs huizen, da’s duidelijk niet wat Leon graag doet. We slepen hem mee vooruit, want het is ook nog eens klimmen. Gelukkig kunnen we snel verder over een mooi pad langs de lagergelegen Ruisseau de Montenach. Het gelijknamige dorpje komt stilaan in zicht, maar wij stappen nog even door het bos alvorens af te dalen naar de D-256B, Route de Sierck. De vele voorjaarsbloeiers in de voortuinen maken het nog best een aangenaam stuk om te stappen. Net voor de bushalte wijken we eventjes af om naar de picknickplaats te stappen. Na 9 km wandelen is het tijd om te pauzeren. Wat zijn we trots op Leon die het hele stuk is blijven stappen. De sandwiches met balletjes in tomatensaus smaken eens zo goed en zijn in geen tijd op. Een dikke 20 minuten later zijn we alweer op pad, maar Leon zit nu wel in de rugdrager. Zijn beentjes mogen nu rusten, zoals hij dat zelf zo mooi kan zeggen.
We wandelen het dorpje uit langs het beekje en dan zien we dat er een pittige klim aankomt. We stijgen een kleine 100 meter, steken de D-956 over en plots bevinden we ons boven op een plateau. We worden getrakteerd op een mooi uitzicht over het typische landschap van Lotharingen. In de verte zien we witte rook komen uit de koeltorens van de kerncentrale van Cattenom. Die zullen we de volgende dagen nog wel een paar keer zien verschijnen. We dalen opnieuw wat af en eens op asfalt stijgen we naar het dorpje Haute Sierck. Paulien en Marie stappen flink verder, hun tempo ligt hoog want ik kan ze niet inhalen met Leon op mijn rug. Er valt weinig te beleven in het slaperige dorpje. We steken netjes over via de verkeerslichten en dalen opnieuw af. Wanneer we het Foret Dominale de Sierck betreden ruilen we het asfalt om voor steenslag. We volgen nu een kaarsrechte bosweg, maar saai wordt het niet. We genieten vooral van de rust die we hier terugvinden. Op een kruispunt van wandelwegen vinden we een kruisteken en een zitbank voor de Compostella pelgrims. Tijd om ons fruit op te eten. Het wandelen gaat vandaag wel heel vlotjes, want het is nog maar 14:40 en we moeten nog slechts 3,3 km stappen tot aan onze fietsen. Leon is ook voldoende uitgerust en mag het laatste stukje dus terug zelf stappen. We volgen opnieuw een steenslagweg, maar nu kronkelen we wat meer door het bos.
De kinderen verzamelen nog wat extra bloemen voor hun boeketje, want die van deze morgen zijn al slap ondertussen. We blijven gestaag verder klimmen en wanneer we het bos verlaten hebben we het hoogste punt bereikt. Het einde is in zicht, ik herken de asfaltweg waar ik daarstraks met de auto heb gereden om de fietsen achter te laten. Via een aparte voie verte strook langs deze asfaltweg wandelen we Sainte-Marguerite in. Het gehucht is amper een straat groot, maar heeft wel een mooi kapelletje. Daar vinden we onze fietsen ook terug. Wandeldag 1 zit er alweer op en met bijna 18 km hebben we een goede start gemaakt! Na wat gepuzzel geraakt alle bagage op de fiets. Leon en Paulien gaan bij mij achterop de longtail en Kim neemt Marie mee in het stoeltje. We fietsen nu deels de GR 5 terug af. Gelukkig is het voornamelijk afdalen. Vooral in Montenach en Sierck gaat het snel naar beneden. Eens we aan de Moezel zijn fietsen we langs het spoor snel terug naar Schengen. De fietsen gaan terug op de drager en daarna rijden we naar onze Airbnb in Vigy. De rit door de vele dorpjes, veelal aan 30 km/h, duurt een kleine 45 minuten. Eens in Vigy wacht ons een prachtige gîte, voorzien van alle gemak. En het leukste? Ze ligt langs de GR 5! De kinderen genieten van hun beloning: chips in de zetel! Tot morgen voor het vervolg.
Conclusie:
De GR 5 laat Luxemburg achter zich en na een kort stukje Duitsland gaat het verder in Frankrijk. Aanvankelijk gaat deze etappe nog vlak langs de moezel maar al snel komen er nieuwe hoogteverschillen. Die zijn echter niet zo intens als in Luxemburg. De wijngaarden worden omgeruild voor bossen en charmante dorpjes, dat alles gelegen in een mooi glooiend landschap. Hoewel ruim de helft van de etappe over asfalt gaat was het een gevarieerde etappe en een aangename kennismaking met Frankrijk. De GR 5 volgt soms D-wegen, maar die zijn niet druk en veilig om langs te stappen.
Praktische info:
- Beginpunt is goed bereikbaar met openbaar vervoer, maar het het eindpunt niet. Het is mogelijk, maar de enige bus in Sainte-Margueritte vertrekt om 6:10 naar Metz (bus 176). Daar kan je overstappen op de regionale trein naar Luxemburg stad, waarna je bus (402) naar Schengen kan nemen. Je zou dan om 9:34 aankomen in Schengen. Een hele trip dus! Uiteraard hebben wij dit niet gedaan, wij kozen voor de fiets. Er is geen routeplanner om dit uit te zoeken, je kan alle info voor de bussen in de regio Grand Est vinden op de site van Fluo Grande Est. Info voor treinen in Frankrijk is te vinden op de site van de SNCF en info voor bussen in Luxemburg op mobiliteit.lu.
- Je kan gewoon langs de weg, in de berm of aan het kapelletje parkeren in Sainte-Marguerite. In Schengen is er voldoende plaats aan de brug.
- Bevoorrading is mogelijk in Perl, ter hoogte aan het rondpunt ligt er op wandelafstand van de GR een REWE in de buurt. In Sierck-les-Bains is er nog een bakker. Nadien ga je niets meer tegenkomen.
- Horeca op deze etappe:
- In Schengen eventueel voor je start bij Café Oudill.
- Na 4,5 km in Sierck is er een bar-restaurant le chateau fort en ook enkele kebab of pizza zaken.
Kaart:
GR5 Etappe 44: Schengen – Sainte-Marguerite
Profiel